Από τότε που ήμασταν παιδιά, οι γονείς, οι παππούδες, ακόμη και οι δάσκαλοι μας έλεγαν επανειλημμένα να μην παραλείπουμε το ντους. Τα νυχτερινά ντους, πάντως, μπορεί να είναι επιβλαβή για την υγεία μας. Και έχει να κάνει με τον μεταβολισμό μας.

Πάντα πίστευα ότι το φαγητό λίγο πριν από τον ύπνο ήταν μια συνταγή για να βάλεις κιλά. Από την άλλη, βέβαια, το πιο πιθανό είναι να άντλησα αυτήν την πληροφορία από την ίδια δεξαμενή του εγκεφάλου που μου λέει ότι το φαγητό πριν από το κολύμπι είναι επικίνδυνο, το κρακ στα δάχτυλα προκαλεί αρθρίτιδα και το να βγαίνεις έξω με βρεγμένα μαλλιά οδηγεί εγγυημένα σε βαρύ κρυολόγημα. Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, οι ερευνητές εξετάζουν προσεκτικά και ψύχραιμα τι ακριβώς συμβαίνει, όταν καταναλώνουμε φαγητό αργά το βράδυ και έχουν διαπιστώσει ότι η απάντηση στην ερώτηση στην κορυφή αυτής της σελίδας δεν είναι απόλυτη.

Πολύ συχνά ακούμε ανθρώπους να αναρωτιούνται για ποιο λόγο να μπουν σε μία ψυχοθεραπευτική διαδικασία και να μιλήσουν με κάποιον «ξένο» αφού, όπως λένε οι ίδιοι, έχουν φίλους που τους αγαπούν και θα τους ακούσουν με προσοχή. Και ναι, μέχρι ένα σημείο ίσως η σκέψη του μοιράσματος ενός προβλήματος με έναν αγαπημένο άνθρωπο να είναι πιο ασφαλής από την αναζήτηση ενός θεραπευτή. Είναι όμως το ίδιο;

Η απιστία μπορεί να τραυματίσει ψυχολογικά όλα τα πρόσωπα που εμπλέκονται. Οι άνθρωποι απατούν τους συντρόφους τους για διάφορους λόγους και οι ειδικοί υπολογίζουν ότι γύρω στο 30-80 % των παντρεμένων σε κάποια στιγμή έχουν εξωσυζυγική σχέση.

Καθώς περνάτε μια οδυνηρή περίοδο, μπορεί να αντιμετωπίσετε ντροπή, ταπείνωση, οργή, απόγνωση, δυσαρέσκεια, περιφρόνηση, ενοχή, θυμό, αβεβαιότητα και φόβο. Δεν πρέπει να το περάσετε μόνοι σας. Η απομόνωση είναι μια μοναχική πορεία προς την κατάθλιψη. Οπότε, τι κάνετε με όλα αυτά τα συναισθήματά σας; Και δεδομένου ότι δεν φεύγουν από τη μια μέρα στην άλλη, αλλά σας καταβάλλουν όλο το 24ωρο, τι κάνετε όταν νιώθετε έναν πόνο στο στομάχι; Από ποιον να ζητήσετε βοήθεια, αν όχι από το/τη σύντροφό σας που σας πλήγωσε;

Κάνοντας µια αναδροµή στους προγόνους µας και συγκεκριµένα στον Ιπποκράτη, θα βρούµε πως ακόµη και εκείνη την εποχή στο κέντρο των διερευνήσεων ήταν και το κοµµάτι της ψυχής.

Ίσως το καλύτερο δώρο και το σπουδαιότερο εφόδιο που θα μπορούσαμε να χαρίσουμε σ’ ένα παιδί για τη ζωή του είναι να του διδάξουμε αξίες όπως η ειλικρίνεια, η συνείδηση, ο σεβασμός, η δικαιοσύνη, η αξιοπρέπεια, η ευθύνη ως προς τον ίδιο τον εαυτό του, αλλά και τους άλλους. Αξίες που μας μαθαίνουν να κάνουμε όλα αυτά που οφείλουμε και όχι αυτά που μας αρέσει να κάνουμε, αξίες που μας χαρίζουν την ικανότητα να ξεχωρίζουμε το καλό από το κακό εκτιμώντας την αξία εν τέλει της ίδιας της ζωής.

Σήμερα ξύπνησα και είχα μία διάθεση να χαμογελάσω, να κάνω μία αγκαλιά, να αγαπήσω λίγο παραπάνω τον εαυτό μου… Ένιωθα για κάποιο απροσδιόριστο λόγο ευτυχισμένη… Έπρεπε να πάω στη δουλειά, έξω έβρεχε και είχε κρύο… Μα εγώ γιατί να νιώθω ευτυχισμένη άραγε; Σκέφτηκα λοιπόν να μοιραστώ μαζί σας λίγες σκέψεις μου για την ευτυχία, και πώς ο άνθρωπος θα μπορούσε να την βάλει στη ζωή του… 

Τρώμε πάντοτε γιατί πεινάμε, επειδή μας προστάζει το βιολογικό μας ρολόι ή τρώμε κάποιες φορές γιατί νομίζουμε ότι πεινάμε, επειδή μας προστάζει η συναισθηματική μας διάθεση; Μία ωφέλιμη ερώτηση για να θέσουμε προς τον εαυτό μας! Πιστεύω οι περισσότεροι από εμάς θα υποστήριζαν πως ναι, τρώμε πάντα επειδή πεινάμε. Λάθος! Πολλές φορές το φαγητό αποτελεί σύμπτωμα κάποιου υπόγειου ρεύματος… Το υποψιάζεσαι, τις περισσότερες φορές όμως αρνείσαι να το αναγνωρίσεις και να το παραδεχτείς… Πόσο καλά, όμως, διαχειρίζεσαι εν τέλει αυτή τη συναισθηματική σου σχέση με το φαγητό;

Τον τελευταίο καιρό ακούω πολύ συχνά σε συζητήσεις άτομα, που μου λένε «πρέπει να έχω κατάθλιψη, δεν είμαι και πολύ στα πάνω μου» ή «νιώθω πολύ άκεφος τον τελευταίο καιρό, δεν έχω διάθεση, έχω κατάθλιψη».