Επιστροφή στα παλιά!

Ίσως ήταν επιλογή σου. Ίσως πάλι κι όχι.  Εκείνη η στιγμή, που η αίσθηση της ελευθερίας μοιάζει ξαφνικά τόσο αφόρητη, διόλου ευχάριστη και βίαια σε αναγκάζει να θάψεις βαθιά κάθε συναίσθημα, κάθε ανάμνηση, για να βρεις τη δύναμη να σηκώσεις ψηλά το κεφάλι και να κάνεις ένα βήμα μπροστά. Μικρό και δειλό.. Ασταθές και αβέβαιο..Μόνος.. Εσύ κι η ψυχή σου.. Ίσως και το πληγωμένο σου Εγώ..

Continue Reading

Οι πραγματικές φιλίες

Από τη Δ.

Μπαίνοντας σε μια νέα ζωή, με μια νέα πόλη πίστευα στην ειλικρίνεια και στην εμπιστοσύνη που μπορώ να δείξω σε άτομα τα οποία είναι ακριβώς στην ίδια θέση με εμένα. Ένα χρόνο αργότερα αλλάξαν πολύ τα πράγματα που ήθελα να είναι αλήθεια μέσα σε κάθε κοινωνία που θα συμμετείχα.

Continue Reading

Λυπάμαι..

Πλέον ξέρεις ποιο είναι το πιο οδυνηρό απ’ όλα; Το ότι δεν ελέγχεις τη λύπη μου, αλλά το θυμό μου. Λυπάμαι για σένα που κρατάς έναν άνθρωπο φυλακισμένο και ας λες πως τον έχεις ελεύθερο. Αλλά πιο πολύ λυπάμαι για μένα. Λυπάμαι που είμαι αδύναμη. Λυπάμαι που έμαθα να κλαίω σιωπηλά γυρνώντας το κεφάλι κάθε φορά που κάθεσαι δίπλα μου και κοιτάς τον ανόητο υπολογιστή σου. Γιατί πιο πολύ ευχαρίστηση θα πάρεις από ένα άψυχο κινητό και έναν πανάκριβο υπολογιστή, παρά να γυρίσεις το βλέμμα σου σ’ εμένα έστω και για ένα δευτερόλεπτο.

Continue Reading

Mια εικόνα είναι μόνο μια απάτη!

Κλασικό βράδυ Σαββάτου. Η ψυχή, ένα ερείπιο. Ζωγραφίζεις ένα καλοφτιαγμένο ψεύτικο χαμόγελο, μαζεύεις το τελευταίο σου δάκρυ και ετοιμάζεσαι να βγεις. Εκείνοι, οι τέσσερις τοίχοι, είναι σαν φυλακές, κάθε «αν»  και ένα σενάριο, κάθε σκέψη και ένας κόμπος στο λαιμό. Και κάπου εκεί, εμφανίζονται εκείνοι οι επιστήθιοι φίλοι, τα δεύτερα αδέρφια μας, που μας τραβάνε απ’ αυτόν το βούρκο. Και λοιπόν;

Continue Reading

Χριστούγεννα στο Λονδίνο!

Η Αγγλία είναι μία από τις ομορφότερες χώρες, ειδικά όταν ντύνεται στους ρυθμούς των Χριστουγέννων. Εκεί, τα Χριστούγεννα σηματοδοτούνται με εντυπωσιακούς στολισμούς, μουσική στους δρόμους, κάλαντα και ατελείωτα ψώνια στα στολισμένα πολυκαταστήματα απολαμβάνοντας τη μοναδικότητα του Λονδίνου και τα όμορφα μυστικά που κρύβει.

Continue Reading

Αλυσίδες και δεσμά..

Και αν μου ζητούσες να αποτυπώσω την ελευθερία σε έναν καμβά, σίγουρα θα ζωγράφιζα μπόλικο ουρανό. Γιατί, ο ουρανός είναι πραγματικά ελεύθερος. Είναι ελεύθερος να κλάψει με τη βροχή, να φωνάξει με τη βροντή, να θυμώσει με την αστραπή και να χαμογελάσει με τον ήλιο. Ακόμη, γιατί ο ουρανός είναι απέραντος. Έτσι, απέραντη είναι για εμένα και η ελευθερία.

Continue Reading

Στο πιο αθώο βλέμμα..

Υπάρχει κάποιος σ’ αυτόν τον κόσμο που θα αντέξει τις φωνές σου και δε θα αντιδράσει, θα ξεσπάσεις, αλλά δε θα σου κρατήσει κακία, δε θα έχεις χρόνο γι’ αυτόν αλλά αυτός, εκεί με επιμονή θα περιμένει ένα χάδι, μια αγκαλιά, ένα κάλεσμά σου, το χρόνο σου, για να παίξετε.

Continue Reading

Πού πάει το συναίσθημα όταν φεύγει;

Πού πάει η αγάπη ότaν φεύγει; Πού πάει ο έρωτας; Πού πάει το συναίσθημα; Πώς φεύγει; Γιατί; Αυτά με βασανίζουν καιρό. Ίσως κι εσένα. Αλλά κανείς δεν απάντησε, ποτέ. Ακόμα κι εκείνοι που φεύγουν γιατί το συναίσθημα φεύγει, αν τους ρωτήσεις δε θα σου απαντήσουν. Ούτε κι εκείνοι ξέρουν! Και τότε πώς ξέρουν ότι έφυγε; Και τι πάει να πει έφυγε; Πώς γίνεται να πάψεις να αγαπάς και να ποθείς; Πώς γίνεται να αφήνεις πίσω σου τον άνθρωπο που σου χάρισε τα πιο όμορφα συναισθήματα;

Continue Reading