Σε λίγες ημέρες θα διεξαχθεί στην πόλη της αλεξανδρούπολης το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Διαχρονικών Αθλητών Στίβου. Στα πλαίσια αυτού του αθλητικού γεγονότος, φιλοξενούμε στο περιοδικό μας τον γνωστό Λαρισαίο φυσικοθεραπευτή Αναστασίου Αναστάσιο, περσινό πρωταθλητή στα 400 μέτρα με εμπόδια και, δεύτερο στο άλμα σε ύψος.
Πώς αποφάσισες να επιστρέψεις στο στίβο σαν διαχρονικός αθλητής;
Μου πέρασε από το μυαλό πρώτη φορά πριν 3 χρόνια. Σκέφτηκα να αρχίσω σαν τρόπο γυμναστικής ξανά στίβο και να πάρω μέρος και σε αγώνες. Δοκίμασα τότε να κάνω 100 μέτρα αλλα είδα αμέσως πως το σώμα μου δεν ακολουθούσε το μυαλό μου και διαρκώς σε κάθε σπρίντ ήμουν ένα βήμα από το να τραυματιστώ, οπότε εγκατέλειψα γρήγορα την ιδέα αυτή. Τη περσινή χρονια θα διεξάγονταν το πανελλήνιο πρωτάθλημα στη Λάρισα. Με την παρότρυνση παλίων μου συναθλητών και τον ενθουσιασμό που με πέρασαν άρχισα 3 μήνες πριν τους αγώνες να προπονούμε εντατικά. Δειλά δειλά διαπίστωσα ότι μπορούσα ακόμη να περνάω εμπόδια σε αυτή την ηλικία και η ελπίδα να συμμετάσχω σε μια κόυρσα 400 μέτρων μετ εμποδίων να είναι εφικτό, προς μεγάλη μου έκπληξη.
Εντάξει με τα 400 μέτρα με εμπόδια., ήταν το αγώνισμά σου σαν ενεργός αθλητής. Το άλμα σε ύψος πώς προέκυψε;
Πάντα μου άρεσε το άλμα σε ύψος, από παιδί με μάγευε ο πήχης και η αίσθηση να περνάς από πάνω.Το δικό μου ύψος όμως σαν σωματότυπος δεν ήταν αρκετό ώστε να διακριθώ σε αυτό το αγώνισμα και δεν ασχολήθηκα ποτέ. Τώρα που βλέπω το στίβο σαν παιχνίδι και η επίδοση να είναι σε δεύτερη μοίρα, κάνω αυτό που με ευχαριστεί και με διασκεδάζει.
Είσαι φυσικοθεραπευτής με δικό σου φυσικοθεραπευτήριο, με ένα δύσκολο απαιτητικό πρόγραμμα πρωί και απόγευμα. Πότε βρίσκεις χρόνο για να προπονηθείς;
Ναι έτσι είναι. Προσπαθώ να κάνω προπόνηση ανάμεσα από την εργασία μου δυο με τρείς φορές την εβδομάδα χωρίς όμως να τα καταφέρνω πάντα. Υπάρχουν και ημέρες που δεν έχω και πολύ όρεξη αλλά μόλις φτάσω στη γήπεδο συνέρχομαι. Όσο φυσικά πλησιάζει η αγωνιστική περίοδος, η προπόνηση αποκτάει μεγαλύτερο ενδιαφέρον καθώς οι αγώνες είναι κοντά.
Είναι αρκετή αυτή η προπόνηση για να διακριθείς;
Σε πανελλήνιο επίπεδο φαίνεται πως είναι αρκετή. Τώρα σε πανευρωπαικό ή παγκόσμιο επίπεδο όχι. Στόχος μου δεν είναι η διάκριση αλλά να μπορώ να βρίσκομαι μέσα στο στίβο υγιής και δυνατός και να συμμετέχω στους αγώνες. Αν έρχεται η διάκριση φυσικά και τη θέλω αλλά δεν έχω σκοπό να θυσιάσω πια και πολλά πράγματα για ένα μετάλλιο. Αυτό που συνηθίζω να λέω είναι, πως στους βετεράνους νικητής είναι ο μεγαλύτερος σε ηλικία που συμμετέχει στους αγώνες και πιστέψτε με υπάρχουν αγωνιζόμενοι άνω των 80 ετών.
Στη Λάρισα υπάρχει σύλλογος βετεράνων αθλητών στίβου;
Ναι φυσικά και υπάρχει ένας εξαιρετικός σύλλογος ο ΣΥΒΑΣ ΛΑΡΙΣΑΣ που την περσινή χρονιά μάλιστα κατέλαβε την δεύτερη θέση σε πανελλήνιο επίπεδο. Ο σύλλογος μας έχει πολλές μεταγραφές από άλλες πόλεις, έχει πολύ καλή οργάνωση και βελτιώνεται διαρκώς σε όλα τα επίπεδα. Είμαστε μια παρέα που ο ένας βοηθάει και ενθαρρύνει τον άλλο ώστε να πετύχει τους στόχους του. Ειναι μεγάλη χαρά να έχω τέτοιους συναθλητές που με μερικούς από αυτούς κάναμε στίβο μαζί από 11 ετών.
Ποιοι είναι οι δικοί σου επόμενοι στόχοι;
Είναι το πανελλήνιο πρωτάθλημα βετεράνων που θα γίνει στην υπέροχη πόλη της Αλεξανδρούπολης, εκεί θα κάνω 400 μέτρα με εμπόδια, άλμα σε ύψος και ακόντιο αφού από φέτος μας επιτρέπουν και τρίτο ατομικό αγώνισμα. Το ακόντιο είναι μια άλλη μεγάλη διασκέδαση παρόμοια με το ύψος. Μετά το Σεπτέμβριο, το Βαλκανικό στη Σλοβενία και του χρόνου το Πανευρωπαικό βετεράνων στη Βενετία της Ιταλίας.
Το ότι είσαι φυσικοθεραπευτής και αθλητής ταυτόχρονα σε βοηθάει αυτό στη δουλειά σου;
Νομίζω πως μου δίνει μια διαφορετική αίσθηση για την κατανόηση ενός προβλήματος όταν κάνω θεραπεία σε έναν αθλητη. Μπορώ να νιώσω πως βιώνει έναν τραυματισμό το σώμα του, πως τον πιέζει αυτό ψυχολογικά, πότε αυτό που περιγράφει εμπεριέχει κίνδυνο υποτροπής, αλλά κυρίως πΏς πρέπει να τον συμβουλέψω ώστε να λειτουργεί σε επίπεδο πρόληψης. Το πρόβλημα είναι όταν πρέπει να κάνω εγώ το φυσικοθεραπευτή στον αθλητή εαυτό μου. Συνήθως δεν τον υπακούω ή πειθαρχώ εξαιρετικά δύσκολα.
Κλείνοντας αυτή τη συνέντευξη, τι να σου ευχηθούμε; Να είσαι και φέτος πρωταθλητής στα 400 μέτρα με εμπόδια και ένα μετάλλιο στο ύψος και στο ακόντιο;
Να μου ευχηθείτε να φτάσω στους αγώνες χωρίς κάποιο τραυματισμό και να διασκεδάσω τις ημέρες εκείνες μέσα στο στίβο σαν μικρό παιδί.
Στο ευχόμαστε λοιπόν.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Συνέντευξη: Βιβή Κάραλη
