Δε θα δακρύσω πια για σένα..!

Χιλιοειπωμένη αυτή η φράση, αλλά έλα που τα δάκρυα δε λένε να στερέψουν και οι επιθυμίες να αποτελέσουν παρελθόν. Τόσες φορές πατήσαμε πόδι στους παλιούς έρωτες και είπαμε »φτάνει ως εδώ» αλλά η καρδιά, η πλανεύτρα, έχει άλλα σχέδια για τον ξενοδόχο της.

Έτσι και ερωτευτείς κάπως απροσδόκητα θα καταλάβεις πως ουπς ..την πάτησες και κατά λάθος ή κατά βάθος μπήκες στο χορό και ώρα να δείξεις τις χορευτικές σου ικανότητες. Νιώθεις ότι είσαι έτοιμος να χορέψεις το πιο παθιασμένο ταγκό με τον καλύτερο παρτενέρ, ακριβώς όπως στις σαπουνόπερες, ναι εκείνες που ο κεραυνοβόλος έρωτας σε χτυπά και ξεκινάς το ταξίδι της διεκδίκησης.

Όμως φιλαράκι μου, δυστυχώς δεν είμαι η Μαρία Λουίζα και εσύ ο Χοσέ, δεν ήταν το σωστό timing κατά τα λεγόμενα των ψυχολόγων και γραφτό της μοίρας σύμφωνα με τη γειτόνισσα. Αναρωτιέμαι αν απ’ όλα τα δάκρυα που στο όνομα ενός έρωτα τρέχουν με ταχύτητα θα βρουν άραγε τον παραλήπτη ή ακόμα και αν τον βρουν τι θα αλλάξει;

Πάντως ό,τι και αν ήταν, όποιο και αν είναι το όνομά του εγώ είμαι εδώ κι εσύ είσαι εκεί, μου φτάνει που δε μας δόθηκε η ευκαιρία να κάνουμε το δικό μας ταξίδι στην Ιθάκη και έτσι απρόβλεπτα από έρωτας να γίνεις απωθημένο..

~Κριστέλα Ζέφι 

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ