Άραγε η ζωή είναι μικρή;

Λένε ότι η ζωή είναι πολύ μικρή. Μία γενική διαπίστωση που όλοι κάνουν και σου τη χτυπάνε συχνά, για να σου υπενθυμίσουν να αποκτήσεις εμπειρίες και να μη φοβάσαι να τολμάς. Συχνά, οι δικοί σου άνθρωποι έχουν έγνοια να μην ξεχνάς εσύ να ζεις, να μην ξεχνάς να δοκιμάζεις εμπειρίες και να προσπαθείς για τα όνειρά σου. Ωστόσο εγώ δεν το πιστεύω. Κατά τη γνώμη μου η ζωή είναι αρκετά μεγάλη για να κάνεις όσα θες, το μόνο που μένει είναι να το προσπαθήσεις! Άλλωστε δεν είναι μίζερο να ζεις μια ζωή γεμάτη από ανθρώπους που σου λένε ότι η ζωή είναι μικρή;

Μπορεί να το κάνουν για το καλό σου και για να βεβαιωθούν ότι μεγαλώνοντας δε θα έχεις παράπονα από τον εαυτό σου, όμως σου κάνουν κακό. Σου τονίζουν αρνητικές πλευρές της ζωής και το πόσο σύντομα μπορεί να διακοπεί, δημιουργώντας σου τρόμο. Όμως δεν είναι ακόμη χειρότερο να είσαι εσύ αυτός που λέει ότι η ζωή είναι μικρή; Και ακόμα χειρότερα, να το πιστεύεις. Τι μπορεί να έχεις ζήσει για να το διαπιστώσεις αυτό με τόση πικρία; Μάλλον δεν έχεις ζήσει. Κι επειδή δεν έζησες εσύ, τώρα «ζεις» για να υπενθυμίζεις στους άλλους να ζήσουν.

Κι όλος αυτός ο αρνητισμός ανακυκλώνεται και παραμένει γύρω σου. Και καταλήγουμε όλοι οι άνθρωποι να διατηρούμε αυτήν την αντίληψη, αλλά να μην κάνουμε ουσιαστικά κάτι γι’ αυτό. Οπότε μην ασχολείσαι με το αν η ζωή είναι μικρή ή μεγάλη. Μην επιβλέπεις τους γύρω σου διαρκώς για να κρίνεις το εάν ζουν ή όχι. Να είσαι ο εαυτός σου, να σε αγαπάς, και να βρεις και άλλους ανθρώπους να σε αγαπάνε. Και η ζωή θα πάψει να είναι μικρή. Θα είναι τόση όση!

~Γεωργία Καγιάννη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ