Τίποτα δεν είναι δεδομένο, αφού το δεδομένο από μόνο του είναι μια αόριστη έννοια. Θέλει θράσος, για να θεωρήσεις δεδομένα καθημερινά πράγματα, πόσο μάλλον ανθρώπους. Και κάπου εδώ, αρχίζουν οι προϋποθέσεις, οι πιθανότητες και προφανώς, οι εξαιρέσεις. Το μυαλό δημιουργεί από μόνο του προσχέδια. Πώς φαντάζεσαι ότι θα είναι ένα μέρος, ένας άνθρωπος, μια κατάσταση. Ή μάλλον καλύτερα, πώς θα ήθελες να είναι σύμφωνα με τα ιδεώδη πρότυπα που έχεις στο μυαλό σου. Αλλά, η φαντασία και τα θέλω ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα. Η ανατρεπτικότητα και ο στυγνός ρεαλισμός, επιβάλλονται στον κυκεώνα των σκέψεων και των προσχεδίων.
Έτσι λοιπόν, αποδεικνύεται ότι τις περισσότερες φορές απογοητεύεσαι γιατί άνθρωποι ή καταστάσεις δεν ανταποκρίνονται επάξια στις προσδοκίες σου. Και τότε, απλούστατα, ξενερώνεις. Και ξενερώνεις γιατί, δεν υπάρχει και τρόπος να εξηγήσεις γιατί ξενέρωσες. Δεν μπορείς να υποστηρίξεις τα «Δεν ήσουν όπως σε φανταζόμουν» ή «Δεν ήταν τα πράγματα όπως θα ήθελα», διότι σχεδόν ποτέ κανείς δεν μπορεί να ξέρει τι θέτεις εσύ ως ιδανικό στο μυαλό σου.
Αν δεν μπεις στη διαδικασία να εκφραστείς, πως να μπορέσει ένας άλλος άνθρωπος, σαν κι εσένα μεν, με δικά του πάθη και πρότυπα δε, να ανταποκριθεί επάξια στα προσχέδια σου; Παρ’όλα αυτά, υπάρχουν πάντοτε αυτές οι πολυπόθητες εξαιρέσεις. Οι άνθρωποι εκείνοι με τους οποίους ταυτίζεσαι απόλυτα, τα μέρη εκείνα που σου εμπνέουν βόλτες και αναζήτηση, καταστάσεις που σου καθηλώνουν εκείνο το χαζό χαμόγελο αυτοικανοποίησης στα χείλη. Και τότε ίσως, να αγγίξεις κι εσύ την ολοκλήρωση, να πάρεις μια γεύση από την τελειότητα και το «δούναι και λαβείν» να περάσει σε μια άλλη διάσταση. Πώς αλλιώς να συνεχίσεις να προσπαθείς χωρίς αυτές τις εξαιρέσεις; Χωρίς αυτήν την ελπίδα;
Τίποτα δεν είναι δεδομένο γιατί απλούστατα πρέπει πάντα να προσπαθείς για το ιδανικό σου. Και αν δεν το βρεις στον άνθρωπο, στο μέρος, στην κατάσταση, άφησέ το, μην το κουράζεις, φύγε. Γιατί, δεδομένου ότι εσύ προσπάθησες, εξαντλούνται περιθώρια υπομονής και καλής θέλησης. Και γενικά καλό είναι να μην εξαντλείς περιθώρια. Μέτρον άριστον και, μη σταματήσεις ποτέ την αναζήτηση. Μέσα από κάποιον, κάπου, κάπως, εκεί έξω, θα βρεις εσένα και θα σε γνωρίσεις καλύτερα από ποτέ!
Νίκη Λούσια
