Υπάρχουν άνθρωποι που φοβούνται περισσότερο, άλλοι λιγότερο, εκείνοι που φοβούνται μέχρι και τον ίσκιο τους και εκείνοι που προσπαθούν όσο γίνεται να τον αντιμετωπίζουν κοιτάζοντάς τον στα μάτια. Ουσιαστικά, πρόκειται για ένα παιχνίδι του μυαλού, που σε προσκολλά στην ιδέα του ανήμπορου, σε όλες τις διαστάσεις του. Υπάρχουν αμέτρητοι φόβοι. Της μάνας για τα παιδιά της, του ερωτευμένου, της μοναξιάς, της αρρώστιας, της λογοκρισίας. Το ζητούμενο είναι, να μπορέσεις να αντιληφθείς, πως ζούνε μέσα σου μόνο για να σε σταματούν. Είναι αυτό που εσύ ο ίδιος δημιουργείς και εσύ επιλέγεις να βάλεις τα όρια.