Αγαπητή γυναίκα..

Βλέπεις έξω όμορφα χτενισμένες κοπέλες, με μεγάλα βαμμένα σαρκώδη χείλη και γυαλιστερά χαμόγελα. Ανοίγεις τα social media, αψεγάδιαστα όμορφες φωτογραφίες με την πρωταγωνίστρια του φακού να κοιτά προκλητικά την κάμερα! Αυτό είναι γυναίκα; Αυτή είναι η ερώτησή μου προς ένα κοινό που μάλλον θέλει να τρέφει αυταπάτες! Γιατί αν αυτό είναι γυναίκα, μάλλον δεν είμαι γυναίκα: η υπεύθυνη δήλωσή μου.

Δεν είμαι γυναίκα, γιατί δε βγαίνω πάντα όμορφη στις φωτογραφίες και όταν βγαίνω είναι μετά από προσπάθεια. Δεν είμαι γυναίκα, γιατί δεν απαντάω πάντα γλυκά και δεν κάνω γλυκανάλατες φράσεις, όπως το »αγάπη μου» καραμέλα. Δεν είμαι γιατί δεν νιώθω πάντα καλά με το σώμα μου και έχω ανασφάλειες. Δε με νοιάζει καν αν θα λερωθώ, αν θα τρυπήσει το καλσόν μου ή αν θα ιδρώσω από την προπόνηση. Δεν είμαι πάντα όμορφη και γλυκιά, γιατί δε θέλω να είμαι. Γιατί, ανάμεσα σ’ αυτήν την εικόνα και τον εαυτό μου θα επιλέγω πάντα το δεύτερο και δεν θα προσποιηθώ. Όταν είμαι θυμωμένη μιλάω άσχημα χωρίς να το θέλω. Όταν είμαι πληγωμένη, κλαίω. Αν αυτό δεν είναι αυθεντικό τότε τι είναι;

Δείχνω τα συναισθήματά μου και δεν τα κρύβω πίσω από ένα χαμόγελο barbie.Το πρωί κάποιες φορές δε βάφομαι επειδή απλά νυστάζω. Και κάποιες φορές απλά βαριέμαι να προσπαθώ τόσο πολύ να αρέσω σ’ όλους. Βαριέμαι να βλέπω κοπέλες να κυνηγούν τόσο πολύ την τελειότητα που στα μάτια τους είναι το να έχουν όμορφα νύχια, περιποιημένη επιδερμίδα και καλοχτενισμένα μαλλιά. Και αυτό διότι, όταν η νεότητα ξεθωριάσει και τα μαλλιά μας ασπρίζουν, γυμνός μένει ο χαρακτήρας μας. Και τότε φαίνεται πόσο έξω πέσαμε στις εκτιμήσεις μας πως τα όμορφα νύχια δε μας έδωσαν ικανότητα στον αθλητισμό, υγεία στο σώμα, πως το απαλό δέρμα δεν καλλιέργησε τις γνώσεις μας και πως τα περιποιημένα μαλλιά δε μας έκαναν να αποκτήσουμε βάθος στην ψυχή. Η εικόνα σου τότε γυναίκα, όπως θέλεις τώρα να αποκαλείσαι δε θα είναι καθόλου όμορφη και θηλυκή και αυτό που με μανία κυνηγούσες θα το χάσεις εν ριπή νυκτός ακριβώς μέσα από τα χέρια σου.

Είμαι περήφανη για τις ατέλειές μου και ας ντρέπομαι γι’ αυτές, με κάνουν κατά βάση αυτό που είμαι και εφόσον ξέρω πως το μέσα μου είναι αλώβητο, όλα λειτουργούν και πάνε μπροστά. Αγαπητή γυναίκα, αν θες να ζήσεις, ζήσε, είσαι όμορφη χωρίς να βάφεσαι, χωρίς την κοινωνία που σου φορά αυτό το προσωπείο όχι για να σε αναδείξει, αλλά για να σε καταπνίξει. Η χαρά είναι κάτι πολύ απλό, ανέμελο, δε φτιάχνεται, ούτε μακιγιάρεται και σίγουρα δεν περιμένει για πολύ. Λοιπόν, ας αρχίσουμε να ζούμε και να σταματήσουμε την υποκρισία, την προσποίηση και την επιφανειακότητα που οι άλλοι μας επιβάλλουν!

Σεμίνα Στέφου

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ