25 χρόνια ήδη… Μελίνα Μερκούρη

Μια γυναίκα άστρο, μια γυναίκα θρύλος που αγαπούσε με πάθος την Ελλάδα και πάσχιζε να τη φτάσει στην κορυφή. Το ανάστημά της, το μπρίο της, το βλέμμα της, σου αποκάλυπταν έναν άνθρωπο που θα άφηνε ιστορία σε αυτόν τον τόπο. Έτσι κι έγινε. Το όνομά της, Μαρία- Αμαλία Μερκούρη, κόρη του Βουλευτή, Σταμάτη Μερκούρη και εγγονή του δημάρχου Αθηναίων, Σπύρου Μερκούρη. 

Έφηβη ερωτεύεται τον Πάνο Χαροκόπο και παντρεύονται με την υπόσχεση ότι θα την αφήσει ελεύθερη να ασχοληθεί με αυτό που αγαπούσε, το θέατρο. Δυναμική, θηλυκή αλλά και αντράκι, ξεκίνησε την πορεία της στα δεκαοχτώ της, στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και το 1955 τη βλέπουμε στην πρώτη της ταινία, την αξέχαστη σε όλους ‘Στέλλα’, του Μιχάλη Κακογιάννη και Ιάκωβου ΚαμπανέλληΑπό εκεί και έπειτα το όνομα Μελίνα καθιερώθηκε τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εξωτερικό, με τη Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ξένης ταινίας το 1956, καθώς και με το βραβείο ερμηνείας Isa Miranda, στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 1955. Στο φεστιβάλ γνωρίζει τον Ζυλ Ντασσέν, τον οποίο ερωτεύεται, παντρεύεται και χωρίζουν όταν το αποφασίζει ο θάνατος. 

Με τον Ζυλ Ντασσέν, γυρνάνε την ταινία ΄Ο Χριστός ξανασταυρώνεται΄ και το 1958-60 το ΄Ποτέ την Κυριακή΄  που κάνει διάσημη σ’ όλο τον κόσμο τη μουσική του Μάνου Χατζηδάκι, βλέποντας και ακούγοντας τη Μελίνα να τραγουδάει  , ΄Όσο κι αν ψάξω, δεν βρίσκω άλλο λιμάνι, τρελή να με ‘χει κάνει, όσο τον Πειραιά, που όταν βραδιάζει, τραγούδια μ’ αραδιάζει και τις πενιές του αλλάζει, γεμίζει από παιδιά. Η Μελίνα άλλαξε τα γυναικεία πρότυπα. Ύστερα από τις ερμηνείες της, στη ‘Στέλλα΄, στο ΄Ποτέ την Κυριακή΄, στη ΄Φαίδρα΄ και στο ΄Τοπ Καπί΄, σταμάτησε το πρότυπο της ευαίσθητης, κουρασμένης γυναίκας και καθιερώθηκε η δυναμική γυναίκα.  

΄Γεννήθηκα Ελληνίδα και θα πεθάνω Ελληνίδα΄, μια φράση ορόσημο, γεμάτη αγάπη και αφοσίωση για την πατρίδα της, που την ξεφώνισε όταν η χούντα της αφαίρεσε την ιθαγένεια. Με συνεντεύξεις, απεργίες πείνας και πολιτικές εκδηλώσεις, η Μελίνα αποτελούσε πρόβλημα για τη χούντα, η οποία επιχείρησε πολλάκις φορές να τη δολοφονήσει. Μετά την πτώση της δικτατορίας επιστρέφει στην Ελλάδα προσπαθώντας να περάσει το μήνυμα ότι, ο πολιτισμός είναι αυτός που θα ανυψώσει τη χώρα μας. Εκλέγεται με το ΠΑ.ΣΟ.Κ το 1981 και αναλαμβάνει καθήκοντα Υπουργού Πολιτισμού με το όραμα να επιστρέψουν τα μάρμαρα του Παρθενώνα  από το Βρετανικό Μουσείο. Παράλληλα ιδρύει τα Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα λέγοντας ‘Μας κοροϊδεύουν ότι πήγαμε τον Μπρεχτ στο χωριό, αλλά εγώ ξέρω ότι τα επαρχιακά θέατρα γέμισαν’ και δημιουργεί το θεσμό της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης.  

Μια γυναίκα που λάτρευε ό, τι είχε σχέση με την Ελλάδα. Ατίθαση, πεισματάρα, πηγαίνοντας κόντρα σε αυτά που της επιβάλλονταν, πασχίζοντας να αναδείξει τον πολιτισμό μας. Το όνομά της ευρέως γνωστό, συνώνυμο του πάθους, της εργατικότητας και της λατρείας της για τα μάρμαρα του Παρθενώνα που πίστευε ότι είναι οι φιλοδοξίες και το ίδιο τ’ όνομά μας, αναφέροντας τη συγκινητική φράση »Ελπίζω να δω τα Μάρμαρα πίσω στην Αθήνα προτού πεθάνω. Αν όμως έρθουν αργότερα, εγώ θα ξαναγεννηθώ».

Στις 6 Μαρτίου το 1994, μαθαίνουμε το θάνατο της Μελίνας, μία από τις διασημότερες προσωπικότητες της Ελλάδας. Προκαλείτε  κύμα στεναχώριας και σύσσωμος ο ελληνικός λαός πηγαίνει να την αποχαιρετήσει .Το όνομα της σφραγίστηκε με αυτόν τον τόπο, που τόσο πολύ του αφιερώθηκε, προκαλώντας σε όλους μας υπερηφάνεια που η Μελίνα Μερκούρη ήταν Ελληνίδα. Με το Ε, κεφαλαίο!!  

Εβελίνα Πρεβέντη  

https://toperiodikomou.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ