Ελένη Αναστασίου: »Τα έργα μου είναι δοσμένα με το δικό μου τρόπο και με πολλές αόρατες δυνάμεις που οδηγούν το χέρι μου μέσα από την ψυχή μου!»

Το ραντεβού μας έγινε στις δύο το μεσημέρι.. Το κάλεσμα στο σπίτι δε σας κρύβω πως μ’ έφερε σε αμηχανία.. Θα γνώριζα μια καλλιτέχνη και μέσα από εκείνη τα έργα της. Έργα ψυχής, εμπνευσμένα από την παιδική της ηλικία και όχι μόνο.. Μια Λαρισσαία με φινέτσα, με υπέροχο λόγο και μια ευγένεια βγαλμένη από την εποχή των ιπποτών.. Κυρίες και Κύριοι, η Κυρία Ελένη Αναστασίου! 

Η Ελένη Αναστασίου, γεννήθηκε στη Λάρισα. Σπούδασε Σχέδιο, Ζωγραφική, Ιστορία της Τέχνης και Κεραμική στο Ελεύθερο Εργαστήρι Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Δημοτικής Πινακοθήκης Λάρισας. Συνέχισε τον κύκλο σπουδών σε ιδιωτικά εργαστήρια. Έλαβε μέρος σε πολλές ομαδικές εκθέσεις ανά την Ελλάδα και το εξωτερικό και πραγματοποίησε αρκετές ατομικές εκθέσεις. Είναι μέλος του Εικαστικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, μέλος του Συνδέσμου Γραμμάτων και Τεχνών Θεσσαλίας, και μέλος του Συλλόγου Εικαστικών Καλλιτεχνών Ελλάδος »Ο ΑΠΕΛΛΗΣ». Έχει βραβευτεί με ‘Περγαμηνή Τιμής Ένεκεν΄από τον Σύλλογο Ελλήνων Λογοτεχνών Αθήνας. Έχει διακριθεί με Α’ ΒΡΑΒΕΙΟ από τον Φιλολογικό Σύλλογο ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ, ΑΘΗΝΑ. Οι εικαστικές της δημιουργίες είναι εμπνευσμένες από την πραγματικότητα σε νατουραλιστική τεχνοτροπία. Έργα της υπάρχουν σε ιδιωτικές συλλογές ανά την Ελλάδα και το εξωτερικό και σε Δημόσιες Υπηρεσίες. 

1.Πως αρχίσατε να ζωγραφίζετε; 

Η ζωγραφική κατά την παιδική μου ηλικία ήταν ένας τρόπος να νιώθω όμορφα όταν ήμουν μόνη στο σπίτι ή δεν είχα με τι ν’ ασχοληθώ. Δε σκέφτηκα όμως ποτέ ότι θα μπορούσα να γίνω ζωγράφος αλλά και κανείς δεν ασχολήθηκε μαζί μου. Ήταν η δεκαετία του ’60, όταν οι γονείς των περισσότερων παιδιών αυτής της γενιάς λόγω των υποχρεώσεων να εξοικονομήσουν τα προς το ζην και να παλέψουν την καθημερινότητα, δεν είχαν τον χρόνο ή και την παιδεία ν΄ασχοληθούν με τα ταλέντα των παιδιών τους. Τελειώνοντας το λύκειο σπούδασα λογιστική, εργάστηκα λίγο καιρό και όταν έγινα μαμά σταμάτησαν πολλά για εμένα. Μεγαλώνοντας ο γιος μου, στο γυμνάσιο πια, με ανάγκαζε να του κάνω τις εργασίες στα Τεχνικά. Έτσι λοιπόν, ξεπήδησε αυτή τη φορά το ταλέντο μου. Ζωγράφιζα και έπαιρνα μέσω του γιου μου πολύ καλές κριτικές από τον καθηγητή του. Άρχισα να ζωγραφίζω διαρκώς, τόσο που δεν είχα την αίσθηση του χρόνου. Αποφάσισα να φοιτήσω σε κάποιες σχολές για δέκα χρόνια. Έκανα πολλές ατομικές εκθέσεις και έλαβα μέρος σε ομαδικές, σε πολλά μέρη της Ελλάδας αλλά και στον Καναδά. Βραβεύτηκα κιόλας από την εταιρεία ‘Ελλήνων Λογοτεχνών’ στην Αθήνα και πήρα Βραβείο Α’ από το Φιλολογικό Σύλλογο ‘Παρνασσός’ στην Αθήνα. 

2. Ποια είναι η πηγή έμπνευσης των έργων σας; 

Εμπνέομαι τα έργα μου από εικόνες που μου βγάζουν στην επιφάνεια τα παιδικά του βιώματα. Αν δω κάτι που μου αρέσει, με συγκινεί και με στέλνει σε άλλους καιρούς, το ζωγραφίζω με πολλή αγάπη και παρόλο που η τεχνοτροπία μου είναι ρεαλιστική, τα έργα μου είναι δοσμένα με το δικό μου τρόπο και με πολλές αόρατες δυνάμεις που οδηγούν το χέρι μου μέσα από την ψυχή μου. 

3.Σε τι κοινό απευθύνεστε; 

Απευθύνομαι σε όλους. Αλλά περισσότερο σε εκείνους που αγαπούν τη ρεαλιστική τεχνοτροπία. Για εμένα είναι μεγάλη ικανοποίηση όταν βλέπω απλούς ανθρώπους να αντικρίζουν τα έργα μου και ν’ ακούω παρατεταμένα επιφωνήματα θαυμασμού από τα στόματά τους! 

4.Πως ανταποκρίνονται οι Λαρισσαίοι; 

Οι Λαρισσαίοι ή είναι πολύ επιλεκτικοί ή δεν ανταποκρίνονται όσο θα έπρεπε. Είναι το παράπονο πολλών ζωγράφων. Δε νομίζω ότι σ’ αυτό φταίει η κρίση. Δεν είναι απαραίτητο ν’ αγοράσει κανείς. Η επίσκεψη του κοινού είναι η μεγαλύτερη ικανοποίηση του καλλιτέχνη. Αυτό τουλάχιστον ισχύει για εμένα.

5.Που θα θέλατε να δείτε τα έργα σας; 

Δεν το σκέφτηκα ποτέ. Ελπίζω όμως, ότι μερικά έργα μου θα υπάρχουν σε κάποιο μουσείο και θα νικήσουν τον πανδαμάτορα χρόνο. 

6.Μιλήσατε για ρεαλιστική τεχνοτροπία. Τι ακριβώς είναι για όσους δε γνωρίζουν; 

Ρεαλισμός είναι η προσπάθεια μεταφοράς της οπτικής πραγματικότητας στη ζωγραφική επιφάνεια. 

 

 

Συνέντευξη: Βιβή Κάραλη

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ