Το τίμημα των επιλογών μας!

Από μικροί μαθαίνουμε πως κάθε πράξη μας έχει και τις ανάλογες συνέπειες και πως πριν πάρουμε μια απόφαση πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά το αντίκτυπό της πρώτα σε εμάς τους ίδιους κι έπειτα σε εκείνους που θα επηρεαστούν από αυτή…

Παρόλα αυτά ο αυθορμητισμός μας συχνά μας αποτρέπει από το να σκεφτούμε καθαρά και μας οδηγεί σε λάθος αποφάσεις. Το θέμα είναι πως αυτές οι λάθος αποφάσεις επηρεάζουν όχι μόνο εμάς, αλλά και όσους βρίσκονται γύρω μας τη δεδομένη στιγμή. Ναι αλλά τι πρέπει να γίνεται; Πρέπει να σκεφτόμαστε τους άλλους πριν αποφασίσουμε για τη ζωή μας;

Σε καμία περίπτωση δεν είναι αυτή η λύση! Αυτό όμως που πρέπει να γίνεται είναι να έχουμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας ότι η τωρινή μας απόφαση ίσως έχει αποτελέσματα και στις ζωές των ανθρώπων μας και ίσως σε κάποιες περιπτώσεις μας απομακρύνει από κοντά τους. Βλέπεις, οι άνθρωποί σου σίγουρα είναι πάντα δίπλα σου και θέλουν να κάνεις αυτό που πραγματικά ποθείς, αλλά όταν καλείσαι να πάρεις μία απόφαση ίσως πρέπει να σκεφτείς πως οι φίλοι σου πάντα είναι εκεί να μαζέψουν τα κομμάτια σου μετά από κάθε λάθος επιλογή, οπότε ίσως είναι σοφότερο να σκεφτείς το αντίκτυπο των πράξεων σου σε αυτούν πριν πάρεις μία απόφαση.

Το «θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό» είναι πολύ όμορφο στη ζωή και συχνά μας οδηγεί σε όμορφες περιπέτειες –βραχυπρόθεσμα τουλάχιστον- διότι μακροπρόθεσμα το πλήρωμα του χρόνου θα μας φέρει τις συνέπειες. Κι επειδή το να βλέπουμε μακρυά δεν είναι πάντοντε εύκολο, καλό είναι να ζητάμε τη συμβουλή εκείνων που εκτιμάμε και, να σκεφτούμε ψύχραιμα πριν αποφασίσουμε. Σίγουρα θέλεις να ζήσεις το τώρα, αλλά το τώρα θα είναι πιο όμορφο εαν πάρεις αποφάσεις για τις οποίες δε θα χρειαστεί να απολογηθείς αργότερα.

Από την άλλη, και τα λάθη είναι ανθρώπινα. Όμως υπάρχουν δύο περιπτώσεις λαθών: 1. Τα λάθη που κάναμε διότι δεν μπορούσαμε να γνωρίζουμε τι θα συμβεί μετά τη λήψη μίας απόφασης και 2. Τα λάθη που κάναμε αψηφώντας τις συνέπειες των πράξεων μας. Για τα πρώτα λάθη κανείς δε θα μας επιρρίψει ευθύνες ούτε θα μας ζητήσει να απολογηθούμε. Για τα δεύτερα ωστόσο ακόμη κι αν κανείς δε μας ζητήσει να απολογηθούμε, θα το κάνουμε εμείς οι ίδιοι. Γιατί λοιπόν να παίρνουμε αποφάσεις για τις οποίες αργότερα θα νιώσουμε υπόλογοι απέναντι στους δικούς μας ανθρώπους; Σίγουρα οι φίλοι σου για παράδειγμα δε θα απαιτήσουν τη συγγνώμη σου και θα σε συγχωρέσουν χωρίς να χρειαστεί να το ζητήσεις, αλλά γιατί να κάνεις το λάθος εξαρχής; Μόνο και μόνο επειδή γνωρίζεις πως οι φίλοι σου θα σε συγχωρέσουν; Αυτό είναι αχαριστία! Θυμήσου πως οι φίλοι σου ήταν πάντοτε εκεί για να μαζέψουν τα κομμάτια σου…

Σίγουρα κάποιες φορές θα διαλέξεις τη λάθος επιλογή, αλλά τουλάχιστον ας αξίζει. Μην επιλέγεις τους λάθος ανθρώπους έναντι των δικών σου και μη βάζεις πάντα τον εαυτό σου πάνω από όλα. Αυτό θα το κάνουν οι φίλοι σου. Ναι, πίστεψέ με, οι φίλοι σου θα σου θυμήσουν κάποιες φορές να φερθείς εγωιστικά και να βάλεις εσένα πρώτο, γι’ αυτό εσύ να επιλέγεις το σωστό.

Και πίστεψέ με, ότι είναι να γίνει θα γίνει, οπότε φρόντισε εσύ να είσαι σωστός και να μην παίρνεις αποφάσεις για τις οποίες θα βρεθείς σε απολογιτική θέση αργότερα. Βέβαια, αν εσύ είσαι εντάξει με τις λάθος αποφάσεις σου και την επιρροή που έχουν στους δικούς σου ανθρώπους… τότε δε χρειάζεται να σκεφτείς τίποτα! Μόνο να θυμάσαι, η ζωή έχει την τάση να επιστρέφει συμπεριφορές!

~Γεωργία Καγιάννη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ