Τις Κυριακές..

Κυριακή, μια λέξη χιλιάδες συναισθήματα και εικόνες, μια μέρα που θες να κοιμηθείς και να ξεκουραστείς, αλλά θέλεις και να μην αφήσεις μέχρι και το τελευταίο της λεπτό να πάει χαμένο. Αν μπορούσες να σταμάταγες το χρόνο εκεί.

Σ’ αυτή τη Κυριακή, που το οικογενειακό τραπέζι έχει τη τιμητική του, για τις περιπλανώμενες ψυχές η θάλασσα καταγάλανη τους προσκαλεί σε ταξίδι, ο ήλιος πιο λαμπερός από κάθε μέρα φαίνεται να σ’ αγκαλιάζει και να σε ζεσταίνει κι εσύ αναρωτιέσαι τι είναι αυτό που την κάνει ξεχωριστή και τόσο όμορφη.. Ο συνδυασμός της ηρεμίας και της απαλλαγής από την πίεση της καθημερινότητας είναι αυτό που της δίνει δικαιωματικά όλα αυτά τα χαρακτηριστικά.

Η μέρα που όλοι βρίσκουν τον εαυτό τους, που νιώθουν δικαίωση για όλη την κούραση που πέρασαν και τις στιγμές που είπαν »δεν αντέχω άλλο». Είναι η πηγή για τη δύναμη που θα χρειαστείς όλες τις υπόλοιπες μέρες, που αν δε βγεις έξω να την απολαύσεις, θα κάτσεις στο παράθυρο και με μια κούπα καφέ θα χαθείς σ’ αυτή τη φυσική ομορφιά που θα σε ταξιδέψει και θα ξεχάσεις στιγμιαία το χρόνο και το χώρο, ανεβαίνοντας στις ηλιαχτίδες του ήλιου και ταξιδεύοντας εκεί που δε μπορείς, νιώθεις ελεύθερος, από όλους και όλα. Η μέρα που ξυπνάς ευδιάθετος, έτοιμος να αναπληρώσεις το κάθε πρωινό ξύπνημα που έφυγες βιαστικά, που ξέχασες να κοιτάξεις τον ουρανό και να σκεφτείς την απεραντοσύνη του.

Ίσως γι ‘ αυτό να αγαπάμε τις Κυριακές λίγο παραπάνω, γιατί ανήκουν στον καθένα μας ξεχωριστά , αποτελούν το πιο λευκό χρώμα από τις σκέψεις μας και τη διαφορά στη μουντή καθημερινότητα. Είναι η παραμονή της Δευτέρας που θα πυροδοτήσει το γρανάζι για την έναρξη της εβδομάδας και πάλι πίσω στη πραγματικότητα, αλλά περνώντας την πιο όμορφη μέρα όπως ο καθένας μας θέλει και εφοδιασμένος με υπομονή και πολλά χαμόγελα, πόσο δύσκολο μπορεί να είναι ο χρωματισμός και των άλλων ημερών με πολύχρωμα χρώματα;

~Κριστέλα Ζέφι 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ