Ο φύλακας άγγελός μας..!

Ακούμε συνεχώς τις γιαγιάδες μας και τους δημοσιογράφους, να αναφέρονται σε ένα φύλακα άγγελο και αναρωτιέμαι ‘ποιος να είναι αυτός’; Ώρες-ώρες, έφτανα σε σημείο να πιστεύω πως υπάρχει κάτι ανώτερο απ’ τον άνθρωπο, αλλά μέχρι στιγμής εγώ έχω γνωρίσει το δικό μου φύλακα άγγελο.

Τον θυμάμαι από τη στιγμή που μου έδωσε ζωή ως και σήμερα να είναι δίπλα μου, να με στηρίζει και να πονάει με τον πόνο μου. Αν μπορούσα να εμπιστευτώ τη ζωή μου σε κάποιον, θα ήταν στον άνθρωπο που μου τη χάρισε. Σε εκείνον που το δάκρυ μου ήταν σπαθί στη καρδιά του και που με τις δικές του πινελιές έφτιαξε πάνω σε έναν καμβά, έναν άνθρωπο. Στη μαμά, έτσι ακριβώς όπως όλοι την πρώτο φωνάξαμε δεν ξέρω αν υπάρχει τρόπος να πούμε ευχαριστώ, άλλα είμαι σίγουρη πως το μεγαλύτερό μας θα ήταν ένα φιλί και μια αγκαλιά.

Ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο, πριν περάσει απαρατήρητος ο χρόνος να μην ξεχνάμε να λέμε σ’ αγαπώ στα άτομα που θεωρούμε δεδομένα κι όπως αποδεικνύεται είναι ανεκτίμητα. Γιατί, μαμά, εσύ είσαι ο δικός μου φύλακας άγγελος.

Κριστέλα Ζέφι

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ