Οι δικοί μας άνθρωποι!

Ζούμε σε έναν πλανήτη με πληθυσμό περίπου 7,5 δισεκατομμύρια κατοίκους. Σίγουρα καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής μας έχουμε έρθει σε επαφή με κάποιες χιλιάδες από αυτούς. Όμως, είναι απορίας άξιον πως οι «δικοί μας άνθρωποι» μπορούν να μετρηθούν στα δάχτυλα, ίσως του ενός χεριού. Κι ενώ ένας άνθρωπος μοιάζει ανάμεσα σε όλο αυτό το πλήθος σαν ένας κόκκος άμμου στην έρημο ή μια σταγόνα νερού σε έναν απέραντο ωκεανό, οι δικοί μας άνθρωποι αποτελούν ένα συνδυασμό των δύο. Είναι μια σταγόνα νερού στην έρημο, τόσο πολύτιμοι και μοναδικοί.

Πως όμως αποφασίζουμε να δώσουμε σε αυτούς τους ανθρώπους τα κλειδιά που επιτρέπουν την είσοδο τους στη ζωή μας; Πως τους επιλέγουμε ανάμεσα στο πλήθος; Γιατί κανείς δεν είναι τέλειος ώστε να αξίζει την τιμή. Όλοι μας έχουμε μειονεκτήματα και προτερήματα. Το θέμα είναι τα προτερήματα κάποιου να είναι στοιχεία που αναζητούμε στη ζωή μας και τα μειονεκτήματά του να μη μας ενοχλούν σε μεγάλο βαθμό.  Έτσι, ταιριάζουμε με τους άλλους. Και οι μετέπειτα συμπεριφορές τους θα κερδίσουν κάποια συγκεκριμένη θέση στην καρδιά μας.

Το περίεργο είναι, ότι καθώς μεγαλώνουμε, ενώ γνωρίζουμε όλο και περισσότερο κόσμο θα περίμενε κανείς «οι άνθρωποι της καρδιάς μας να πληθαίνουν». Ωστόσο αυτοί μειώνονται. Μην ανησυχείς, δεν είναι ότι είμαστε εμείς ανάξιοι να τους κρατήσουμε, μήτε τους προσάψεις την ίδια κατηγορία. Υπαίτιος της κατάστασης είναι το γεγονός ότι αυξάνονται οι υποχρεώσεις μας και αναγκαζόμαστε να βάλουμε προτεραιότητες. Έτσι, τα άτομα που κατέχουν μια χαμηλή θέση στη λίστα, σταδιακά θα εξαφανιστούν από τη ζωή μας. Επίσης, με τα χρόνια, μαζί με τις υποχρεώσεις αυξάνονται και οι απαιτήσεις, και έτσι με δυσκολία θα εγκρίνουμε κάποιον.

Πάντως, δεν πρέπει να μας αγχώνει η βηματική απώλεια, αφού δεν έχει τόσο σημασία η ποσότητα όσο η ποιότητα των ανθρώπων που θα έχουμε δίπλα μας. Διότι, κάποιοι άνθρωποι έχουν τέτοια αξία που μπορούν να αναπληρώσουν τα κενά πολλών άλλων.

Λία Ορφανίδου

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ