Νέοι και πολιτική.. Η μεγάλη σύγκρουση, από την Εβελίνα Πρεβέντη

Ζούμε σε μια εποχή όπου ‘πληγώνει’. Εποχή που κυριαρχεί το ψέμα, η αδιαφορία, η κοροϊδία, η αναξιοκρατία. Εποχή που οι αξίες καταρρέουν, υπάρχει αμφισβήτηση προτύπων και το κοινό όφελος εκμηδενίζεται, κυριαρχώντας υπερήφανο το ατομικό. Λέξεις όπως, το κέρδος, η εφήμερη δόξα, το βόλεμα, είναι κάποιες από αυτές που χαρακτηρίζουν τον 21ο αιώνα. Βλέπουμε πως, η πολιτική αναγκάζει τα άτομα ολοένα να απομακρύνονται καθώς οι εκπρόσωποί της ασχολούνται με δευτερεύοντα θέματα, υποσκάπτοντας τα σοβαρότερα που δεν αρμόζουν να βγουν στην επιφάνεια γιατί… θα κάψουν κόσμο!

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται έντονα η αποχή των νέων από την πολιτική. Χαρακτηρίζονται από απερισκεψία, αβουλία, αρνούμενοι μέχρι και να μάθουν ποιοι αυτή τη στιγμή κυβερνούν και καθοδηγούν… Σε αντίθεση με παλιότερα που η πολιτική δράση θεωρούνταν ιερή, τώρα ο θεσμός έχει μηδενιστεί σε βαθμό που οι νέοι δεν πηγαίνουν ούτε στις κάλπες για να ρίξουν την καθιερωμένη τους ψήφο. Σήμερα, η πολιτική θεωρείται ότι είναι υπαίτια για όλα τα δεινά, για τη μεγάλη παρακμή της εποχής. Μιας εποχής που το χάσμα γενεών μεγεθύνεται, αντιλαμβανόμενοι ότι οι νέοι απορρίπτουν και υποβαθμίζουν όλη την πορεία των παλαιοτέρων, προβάλλοντας αντίθετες απόψεις με σκοπό και μόνο τη ρήξη και τη διαμάχη.

Οι νέοι έχουν τη μαεστρία να ισοπεδώνουν την πολιτική, να βάζουν ταμπέλες πως όλοι είναι ίδιοι, να κλαίνε για το μέλλον τους που δεν είναι ελπιδοφόρο. Καθώς η τεχνολογία εξελίσσεται, τα ενδιαφέροντα αλλάζουν, εκσυγχρονίζονται, η ελευθερία μεγαλώνει τόσο που μερικές φορές υπερβαίνει τα όρια… Οι νέοι στέκονται περισσότερο μπροστά από έναν υπολογιστή, τους ενδιαφέρει να αντιδράσουν απλώς για να ακουστούν αντί να προτείνουν σοβαρές λύσεις που θα εξυπηρετήσουν το κοινό καλό. Το άσχημο είναι ότι μερικές φορές, τις περισσότερες, παραμένουν άπραγοι, αμέτοχοι παρατηρητές.

Βέβαια, επειδή κάθε νόμισμα έχει πάντοτε δύο όψεις, η αδιαφορία των νέων αποτελεί και συνακόλουθο της αδιαφορίας της πολιτικής και του αντίκτυπου που αφήνει στην κοινωνία. Ο προβληματισμός για το μέλλον συνεχώς μεγεθύνεται, το πρόβλημα της ανεργίας πολλαπλασιάζεται, μια κατάσταση σοβαρή αφού συνδέεται άμεσα με την αύξηση της εγκληματικότητας. Το εκπαιδευτικό σύστημα παράγει ανέργους, καθώς οι κατευθύνσεις δεν αντιστοιχούν στις σημερινές ανάγκες της κοινωνίας. Αυτά, μεμονωμένα ή συνδυασμένα αποτελούν λόγους που οδηγούν στην αποστασιοποίηση από την πολιτική.

Η ισοπέδωση της πολιτικής είναι μια εύκολη λύση με επικίνδυνες συνέπειες για την κοινωνία και για το μέλλον που ανήκει στους νέους. Οι τελευταίοι, χρειάζονται ενεργοποίηση, επαγρύπνηση από τη δύναμη της γνώσης, εφοδιασμό αξιών και ελπίδα για τη δημιουργία ενός καλύτερου αύριο. Οι νέοι είναι εκείνοι που πραγματικά μπορούν να δημιουργήσουν το καινούριο, χωρίς να διαγράψουν την πορεία του παλιού, να φωτίσουν σκοτεινές πλευρές που ευθύνονται για την άσχημη κατάσταση της κοινωνίας.

Η μεγάλη σύγκρουση νέων και πολιτικής, πολιτικής και νέων πρέπει να οδηγήσει παρά μόνο σε κάτι δημιουργικό.. στην εξάλειψη της σύγκρουσης. Έχουμε συνηθίσει η μία όψη του νομίσματος να μην ενδιαφέρεται για την άλλη, χωρίς να σκεφτόμαστε πως πρόκειται για το ίδιο νόμισμα… Αυτό, ας αποτελέσει το στόχο τόσο για την πολιτική όσο και για τους νέους.., γιατί οι νέοι σηματοδοτούν την πολιτική!

Εβελίνα Πρεβέντη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ