Μη κρύβεσαι πίσω από το δάχτυλό σου

Η έκφραση αληθινών σκέψεων, συναισθημάτων, προβληματισμών και απόψεων, συχνά καθίσταται μια δύσκολη υπόθεση, καθώς έχουμε συνηθίσει να βαδίζουμε και να συμβιβαζόμαστε με τις κοινωνικές νόρμες, οι οποίες εξουδετερώνουν οτιδήποτε ανήθικο και εκτός των ορίων του φυσιολογικού.

Προκειμένου να μην ταράξουμε τα ήσυχα νερά της κοινωνίας με την πραγματική έκφραση όλων όσων νιώθουμε και πιστεύουμε, προτιμούμε να πνίξουμε καθετί δικό μας ή να το μεταμφιέσουμε, να το προσαρμόσουμε, να το αλλοιώσουμε σύμφωνα με τα πιστεύω όλων των υπολοίπων.

Αυτό, άθελα και μη, δημιουργεί την ψευδαίσθηση πως πορευόμαστε με τη δική μας γνώμη, ενώ δεν κάνουμε τίποτε άλλο από το να συμφωνούμε και να αγκαλιάζουμε τις απόψεις άλλων, σαν να επρόκειτο για τις δικές μας.

Βέβαια, για να ξέρουμε τις δικές μας απόψεις, τα προσωπικά μας συναισθήματα, τον αληθινό μας εαυτό, χρειάζεται προσωπική δουλειά, ενδοσκόπηση, αυτοκριτική, πραγματική συνομιλία με τον εαυτό μας, ο οποίος είναι ο μόνος που δε θα μας κρίνει -παρόλο που φοβόμαστε να του αποκαλυφθούμε – . Βλέποντας τον πραγματικό μας εγώ, έχουμε τη δυνατότητα να συμφιλιωθούμε με το μέσα μας, να το αγαπήσουμε, να πλάσουμε τον κόσμο μας, να βάλουμε τα όριά μας, να αποδεχτούμε την αλήθεια μας, ώστε να μπορέσουμε να συμπονέσουμε και την αλήθεια των άλλων ανθρώπων.

Είναι ωφέλιμο τόσο για εμάς όσο και για τους κοντινούς μας ανθρώπους, να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, να δείξουμε ποιοι πραγματικά είμαστε, να παλέψουμε γι’ αυτά που αληθινά πιστεύουμε, να κυνηγήσουμε εκείνα που ειλικρινά ποθούμε. Μόνο και μόνο τότε, θα ανακαλύψουμε τη μαγεία του να είμαστε οι εαυτοί μας. Και αυτό από μόνο του, δημιουργεί την ολότητά μας. Και δεν υπάρχει τίποτε πιο σπουδαίο…

Εβελίνα Πρεβέντη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ