Κώστας Κατσιούλης: Στη Νάξο όταν χαιρόμαστε τραγουδάμε…!

Νάξος…Το μεγαλύτερο νησί των Κυκλάδων στο Αιγαίο Πέλαγος με σήμα κατατεθέν την Πορτάρα… Εκεί, στο Ναό του Απόλλωνα γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Κώστας Κατσιούλης με μουσικές από βιολί και πρότυπα σπουδαίους μουσικούς… Δε θα μπορούσε να μην ακολουθήσει τα χνάρια της παράδοσης που αποτελεί την πολιτιστική μας κληρονομιά…!

Κατάγεσαι από ένα νησί που χρόνια τώρα γεννάει καλλιτέχνες… Ποιον έχεις πρότυπο; 

Πράγματι η Νάξος έχει γεννήσει αλλά και συνεχίζει να γεννά καλλιτέχνες που αγαπούν και σέβονται τη νησιώτικη παράδοση. Κι επειδή όταν μιλάμε για παράδοση στα νησιά το πρώτο πράγμα που μας έρχεται στο μυαλό είναι το βιολί, μουσικό πρότυπό μου υπήρξε ανέκαθεν ένας σπουδαίος βιολάτορας, ο Στάθης Κουκουλάρης.

Είσαι από οικογένεια μουσικών;

Μπορεί κάποιος να πει ότι κάθε οικογένεια στη Νάξο έχει τους μουσικούς της. Έτσι και εγώ έχω οικογένεια χορευτών, βιολατόρων, λαουτιέρηδων, τραγουδιστών… 

Καρδίτσα ή Νάξο; 

Κάθε τόπος έχει τις ομορφιές του. Αγαπώ την Καρδίτσα, τόπος καταγωγής του πατέρα μου, που έχει αναδείξει σπουδαίους μουσικούς με πρωταγωνιστή το κλαρίνο, αλλά ο τόπος που έχει ξεχωριστή θέση στη καρδιά μου είναι η Νάξος, όπου γεννήθηκα, μεγάλωσα και συνεχίζω να ζω. 

Πως ξεκίνησες να ασχολείσαι με τη μουσική;

Για το χωριό καταγωγής της μητέρας μου, τον Κινίδαρο, οι φήμες λένε ότι τα παιδιά πρώτα μαθαίνουν να χορεύουν και ύστερα να περπατούν. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον η επαφή με τη μουσική μοιάζει αυτονόητη.Έτσι και εγώ μυήθηκα από πολύ μικρός σε μουσικά μονοπάτια…

Γιατί επέλεξες το βιολί;

Ήδη από τα δέκα μου χρόνια και έχοντας πληθώρα μουσικών ακουσμάτων και παραστάσεων ήρθε στα χέρια μου ως δώρο του αδελφού της μητέρας μου, Βιολίτσα και Τραγουδιστή, ένα μικρό χειροποίητο βιολάκι, λίγο μικρότερο από εμένα! Ο έρωτας μας ήταν με την πρώτη ματιά και κρατάει μέχρι και σήμερα στα 28 μου χρόνια. 

Τι ακούσματα είχες μικρός;

Τα μουσικά μου ακούσματα αφορούσαν κυρίως το βιολί και ανατρέχουν στα πρώτα χρόνια της παιδικής μου ηλικίας. Μουσικοί βιολάτορες όπως ο Γεώργιος Κονιτόπουλος, ο Στάθης Κουκουλάρης αλλά και τραγουδιστές όπως η Ειρήνη Κονιτοπούλου και ο Βαγγέλης Κονιτόπουλος μας συνόδευαν στα κυριακάτικα τραπέζια, τις απρόοπτες μαζώξεις με φίλους αλλά και στα γλεντάκια που στήναμε σε κάθε ευχάριστο γεγονός.

Η μουσική είναι η βασική σου δουλειά;

Η μουσική δεν είναι για μένα δουλειά, είναι τρόπος ζωής, τρόπος έκφρασης, τρόπος διασκέδασης. Στη Νάξο όταν χαιρόμαστε, τραγουδάμε. Όταν λυπόμαστε, πάλι τραγουδάμε για να ελαφρύνουμε τη λύπη μας. Οπότε αντιλαμβάνεστε ότι σαν Ναξιώτης καλλιτέχνης έχω πολλή…’δουλειά’! Ωστόσο, το βιοποριστικό μου επάγγελμα είναι Ομοσπονδιακός Θηροφύλακας.

Πόσα χρόνια είσαι στο χώρο της μουσικής;

Όπως σας είπα ασχολούμαι με τη μουσική από τα δέκα μου χρόνια, επαγγελματικά όμως παίζω βιολί τα τελευταία οχτώ και τραγουδάω τα τελευταία τέσσερα χρόνια.

Με ποιους έχεις συνεργαστεί;

Πρώτη μου συνεργασία υπήρξε αυτή με το δάσκαλο μου, τον Στάθη Κουκουλάρη, έχω συνεργαστεί με το Χρήστο Τσελέντη, το Νίκο Κονιτόπουλο, την Άννα Περράκη, αλλά και με πολλούς νέους, ντόπιους και μη παραδοσιακούς καλλιτέχνες… 

Τι σε κάνει περήφανο στο νησί σου… Και γιατί κάποιος να επιλέξει τη Νάξο;

Οι όμορφοι τόποι, τα σοκάκια των χωριών, οι ανθισμένες βουκαμβίλιες, το απέραντο πεντακάθαρο γαλάζιο, η Ναξιώτικη φιλοξενία, οι ζωντανοί και καλόκαρδοι άνθρωποι, η αγάπη μας για το νησί, η ροπή μας στο καλό φαγητό και τα ξέφρενα γλέντια, ειδικά τα βράδια του καλοκαιριού στα χωριά είναι μερικά μόνο από τα πρώτα πράγματα που μου έρχονται στο μυαλό για τη Νάξο, γεμίζοντάς με με υπερηφάνεια και ελπίδα ό,τι και η γενιά που θα αναθρέψουμε οι νέοι της ηλικίας μου θα μοιράζεται μετά από χρόνια τις ίδιες αναμνήσεις.

Πώς θα ήθελες να είναι η ζωή σου σε δέκα χρόνια;

Σε μία δεκαετία, θα ένιωθα γεμάτος αν έχω καταφέρει να δημιουργήσω τη δική μου οικογένεια με δύο κοπελάκια και να έχω κερδίσει εμπειρίες και μαθήματα ζωής που θα με κάνουν καλό γονιό και καλύτερο άνθρωπο.

Συνέντευξη: Βιβή Κάραλη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ