Η κόκκινη Πόλη: Μαρακές

Βγαλμένο από τις «Χίλιες και Μία Νύχτες», το Μαρακές σε ξελογιάζει με τα πολύχρωμα παζάρια του, σε μεθάει με τα αρώματα του, σε παρασύρει με τις γεύσεις του. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Μαρόκου μετά την Καζαμπλάνκα και βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της χώρας, στη σκιά της σχεδόν πάντοτε χιονισμένης οροσειράς του Άτλαντα. Το κόκκινο χρώμα που κυριαρχεί στα κτήρια και στα τείχη της χάρισαν το όνομα «Κόκκινη Πόλη».

Κοσμοπολίτικο και φιλόξενο, συνηθισμένο να καλωσορίζει ξένους, το Μαρακές ασκούσε πάντα ακαταμάχητη έλξη σε ελεύθερα πνεύματα, καλλιτέχνες και αριστοκράτες ταξιδιώτες.

Μεδίνα: Το πιο αυθεντικό μέρος της πόλης. Η Μεδίνα αποτελεί το ιστορικό κέντρο του Μαρακές και από το 1985 συγκαταλέγεται στα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιά της Unesco. Τα τείχη της, που αγγίζουν σε περίμετρο τα 19 χιλιόμετρα, κλείνουν μέσα τους έναν μαγευτικό λαβύρινθο χρωμάτων και αρωμάτων. Πάνω από 10.000 μικρομάγαζα, ταξινομημένα σε κατηγορίες, σε κάνουν να λαχταράς παθιασμένα πράγματα που δεν είχες σκεφτεί ποτέ να αγοράσεις. Στα σκεπαστά σοκάκια των σουκ θα βρεις ό,τι βάζει ο νους σου- από βερβερίνικα χαλιά, παραδοσιακά κεραμικά, δουλεµένα στο χέρι φανάρια και φανταχτερά πασούμια μέχρι μπαχάρια και χουρμάδες. Το παζάρι είναι ο μόνος κανόνας που επικρατεί εδώ.

Jemaa el-Fnaa: Στην καρδιά της Μεδίνας θα συναντήσετε την πλατεία-σύμβολο της πόλης, την αχανή Jemaa el-Fnaa. Όταν πέφτει το βράδυ φωτίζεται ατμοσφαιρικά και μετατρέπεται σε ένα χαοτικό πανηγύρι διασκέδασης και φαγητού, που όμοιό του δεν υπάρχει πουθενά αλλού. Καθημερινά εκατοντάδες ντόπιοι και ξένοι συναντιούνται εδώ, σε έναν παράξενο μικρόκοσμο με μουσικούς, γητευτές φιδιών, μαϊμούδες που χορεύουν, παραμυθάδες, χαρτορίχτρες, belly dancers και δεκάδες πάγκους που προσφέρουν από ξερά φρούτα μέχρι ψητά ψάρια, κεφαλάκια αρνιού και σαλιγκάρια.

Τάφοι των Σααντί: Το μαυσωλείο της δυναστείας των Σααντί, χτισμένο στα τέλη του 16ου αιώνα, ανακαλύφθηκε το 1917 τυχαία και δημιουργήθηκε ένας διάδρομος για να διευκολύνει την πρόσβαση στο χώρο.

Κήποι Μαζορέλ: Δημιουργήθηκαν από τον Γάλλο ζωγράφο Louis Majorelle, ενώ αργότερα πέρασαν στα χέρια του Yves Saint Laurent. Μια όαση από φοινικόδεντρα, κάκτους, βουκαμβίλιες, λίμνες και συντριβάνια, ό,τι πρέπει για βόλτα απολαμβάνοντας την πανδαισία των χρωμάτων και των φυτών. Δίπλα βρίσκεται το Μουσείο Yves Saint Laurent σε ένα κτήριο καταπληκτικής αρχιτεκτονικής.

Palais Dar Si Said: Παλάτι του 19ου αιώνα που έχει μετατραπέι σε μουσείο, με μια υπέροχη συλλογή από μαροκινά έργα λαϊκής τέχνης και μια από τις ωραιότερες εσωτερικές αυλές.

Η κουζίνα

Η μαροκινή κουζίνα είναι ένα γαστρονομικό ταξίδι αρωμάτων και χρωμάτων. Κορυφαίο μαροκινό παραδοσιακό πιάτο είναι το ταζίν – κρέας (µοσχάρι, αρνί ή κοτόπουλο) που µαγειρεύεται έως και έξι ώρες σφραγισµένο σε κωνικό κεραµικό σκεύος, μέχρι να μελώσει.

Δοκιμάστε επίσης τα briouat (πιτούλες γεμιστές κυρίως με κοτόπουλο), τα merguez (πικάντικα λουκάνικα) και τη harira (κρεατόσουπα με κόκκινη φακή). Από τα γλυκά ξεχωρίζει το M’hanncha ή αλλιώς το «φίδι του Μαρόκου», σιροπιαστό γλυκό με πάστα αμυγδάλου.

Στα οπωσδήποτε και η δοκιμή του περίφημου μαροκινού τσαγιού με μέντα, που αποτελεί το πιο παραδοσιακό ρόφημα της χώρας.

Διαβάστε περισσότερα: https://www.reader.gr/life/travel

https://toperiodikomou.gr


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ