Η διροφιλαρίαση των σκύλων (Α΄ Μέρος)

Η διροφιλαρίαση είναι παρασιτικό νόσημα του σκύλου μεγάλης υγειονομικής σημασίας για ζώα και ανθρώπους. Επιπρόσθετα, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την περιοχή της Θεσσαλίας στην οποία έχουν παρουσιαστεί τα τελευταία χρόνια αρκετά περιστατικά με θανατηφόρο, ορισμένες φορές, κατάληξη. Η νόσος διροφιλαρίαση, προκαλείται μετά από μόλυνση των σκύλων, οποιασδήποτε ηλικίας, με το παράσιτο Dirofilaria immitis. Το παράσιτο, εισέρχεται στον οργανισμό του ζώου με το τσίμπημα μολυσμένων θηλυκών κουνουπιών (ενδιάμεσος ξενιστής).

Αρχικά, βρίσκεται στον υποδόριο ιστό και στη συνέχεια μεταναστεύει στα αγγεία και την κυκλοφορία του αίματος. Η όλη διαδικασία μετανάστευσης μπορεί να διαρκέσει έως και 6 μήνες. Το παράσιτο, έχει τη μορφή μικροσκοπικού σκώληκα (μικροφιλάρια) που είναι ορατός εντός του αίματος μόνο με μικροσκόπιο (Εικόνα). Τα μικροσκοπικά αυτά σκουλήκια πολλαπλασιάζονται συνεχώς εντός των αγγείων για τους επόμενους 6 μήνες. Κάποια από αυτά τα σκουλήκια εξελίσσονται σε ενήλικα μεγάλου μεγέθους (ορατά με γυμνό μάτι), τα οποία εγκαθίστανται στην περιοχή της καρδιάς και των πνευμόνων (οπίσθια κοίλη φλέβα → δεξιός κόλπος → πνευμονική αρτηρία). Λόγω της παρουσίας τους, φράσσεται ο αυλός αυτών των οργάνων και μηχανικά παρεμποδίζεται η δίοδος του αίματος με ποικίλες συνέπειες για τον οργανισμό του ζώου. Τα εντονότερα προβλήματα εμφανίζονται όταν ο αριθμός των ενηλίκων σκωληκίων ξεπερνά τα 60 σε αριθμό, οπότε αυτά μετακινούνται προς την καρδιά, τους πνεύμονες και τα ηπατικά αγγεία. Ανάλογα με την σοβαρότητα της κατάστασης εκδηλώνεται και ανάλογη συμπτωματολογία. Έτσι, η νόσος περιγράφεται ως:

1ου σταδίου, κατά το οποίο είτε δεν υπάρχουν συμπτώματα είτε αυτά είναι πολύ ελαφρά όπως ελαφρύς βήχας σε αραιά διαστήματα και εύκολη κόπωση κατά την έναρξη κινητικής δραστηριότητας. 2ου σταδίου, με προοδευτική μείωση του βάρους, εύκολη κόπωση, βήχα χωρίς εκκρίματα, αναιμία, πρωτεΐνες στα ούρα και αλλοιώσεις στους πνεύμονες κατά την ακτινογράφηση.                                        3ου σταδίου, στο οποίο εμφανίζονται όλα τα παραπάνω συμπτώματα σε εντονότερο βαθμό και επιπλέον παρατηρείται μυϊκή αδυναμία, δύσπνοια, πυρετός, οιδήματα αλλά και διόγκωση της κοιλιάς λόγο ασκίτη.                                                                                                                                                                  4ου σταδίου, όπου είναι και το τελευταίο στάδιο πριν τον θάνατο του ζώου και συνυπάρχει λήθαργος, ανορεξία, ίκτερος και εμετός μεταξύ όλων των προηγούμενων συμπτωμάτων. Ευτυχώς, η διάγνωση της νόσου είναι άμεση και αξιόπιστη. Εκτός από τα κλινικά συμπτώματα που μπορούν να καθοδηγήσουν έναν έμπειρο κλινικό κτηνίατρο στην διάγνωση, υπάρχουν στο εμπόριο τεστ (ΕLISA, IFA) γρήγορης εξέτασης του αίματος τα οποία επιβεβαιώνουν εντός ολίγων λεπτών την ύπαρξη ή όχι του παράσιτου στον οργανισμό του ζώου.

Τσελεπίδης Σταύρος

κτηνίατρος DVM, PhD.

Καρδίτσης 49, Λάρισα.

Για διευκρινίσεις και απορίες: Τηλ. : 6972557239, e-mail:stselepidis@hotmail.com

Facebook: Βιοζωικη – Κτηνιατρική Διάγνωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ