Η θετικότητα είναι προνόμιο λίγων ανθρώπων στις μέρες μας. Κι αυτό αποτελεί ένα ακλόνητο γεγονός. Εν έτει 2018 οι ραγδαίοι ρυθμοί της καθημερινότητας, οι αυξημένες οικονομικές ανασφάλειες,τα ψυχωτικά social media και η πιο έντονη από ποτέ επιθυμία για μετάβαση από απαρχαιωμένες αντιλήψεις σε πλέον φιλελεύθερες, θέτουν το άτομο στο επίκεντρο του ματιού του κυκλώνα.
Το παιδί, ο έφηβος, ο νεαρός ενήλικας, καλείται να αντεπεξέλθει σε εξιδανικευμένα πρότυπα και να γίνει αποδεκτός και επιθυμητός από τον κοινωνικό του περίγυρο. Πόσο άγχος, ανασφάλεια, κούραση και απαισιοδοξία μπορεί άραγε να προκαλέσει όλος αυτός ο εξαναγκασμός;! Οι νέοι της γενιάς μου αγχώνονται..πολύ.. για όλα. Για πράγματα που δε θα έπρεπε να τους απασχολούν, για δήθεν «υποχρεώσεις» που δε χρειάζεται να διεκπεραιώσουν απέναντι σε μια κοινωνία που τους φέρεται σαν κούκλες βιτρίνας, χωρίς νοημοσύνη και «περιττές» ευαισθησίες. Οι νέοι της γενιάς μου φοβούνται. Ο ένας τον άλλο. Κι έπειτα τον ίδιο τους τον εαυτό. Οι νέοι της γενιάς μου δε νιώθουν πια αρκετοί. Οι νέοι της γενιάς μου υποκρίνονται, κρύβονται, κλαίνε, αγανακτούν, φωνάζουν, τρέχουν, ξανακρύβονται και προσποιούνται. Πώς αλλιώς να αντεπεξέλθουν σε έναν πλαστικό, γυαλιστερό και φαύλο κόσμο;!
Οι νέοι της γενιάς μου δεν είναι τόσο «όμορφοι», «ευκατάστατοι», «χαρούμενοι» και «κοινωνικοί» όσο τείνουν να προβάλλουν στις οποιεσδήποτε κοινωνικές, διαδικτυακές πλατφόρμες διαθέτουν. Οι νέοι της γενιάς μου πλήττουν, θυμώνουν, συμβιβάζονται και πολλές φορές νιώθουν ανίκανοι να συμβαδίσουν με αυτόν τον ευμετάβλητο κόσμο. Κι έτσι, η αρνητικότητα και η απαισιοδοξία, απόρροιες του άγχους και της ανασφάλειας, καταλαμβάνουν μια μόνιμη θέση στην ψυχή του νεαρού ατόμου. Νιώθουν τον απέναντί τους δυνητικά εχθρό, δεν τον κοιτάζουν εύκολα στα μάτια, δεν τον εμπιστεύονται. Είναι καχύποπτοι και θυμωμένοι.
Όλα αυτά μέχρι να βρει ο ένας τον άλλο. Μέχρι να παραμερίσουν τους φόβους και τις αναστολές και να φανερώσουν την αλήθεια τους. Μέχρι η θετικότητα απέναντι στο άλλο άτομο να γίνει τρόπος ζωής και προϋπόθεση για να ξεκινά σωστά άλλη μια ημέρα. Την καλήμερα σου να την εννοείς, και τον πρώτο καφέ της ημέρας σου να τον πίνεις με χαμόγελο και λίγη μουσική.
Να χαίρεσαι με τον ήλιο που έχει σήμερα. Να χαίρεσαι που μπαίνει η άνοιξη. Να χαίρεσαι που ανακαλύπτεις ότι υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω που είναι σαν εσένα και επιπροσθέτως θέλουν εσένα στη ζωή τους. Να χαίρεσαι. Με όλους και με όλα. Η θετική ενέργεια ελκύει καλές διαθέσεις και το δούναι και λαβείν περνά σε μια άλλη διάσταση, ολοκληρώνεται και τα αποτελέσματα αυτού μόνο ενθουσιασμό μπορούν να προκαλέσουν.
Να ενθουσιάζεσαι. Να γελάς και να χαμογελάς. Να διώχνεις τις αρνητικές διαθέσεις που απειλούν τη θετική σου ενέργεια. Η πηγή είσαι εσύ κι όλοι οι άλλοι εκεί έξω είναι οι αποδέκτες. Δώσε τους λίγο χαμόγελο και λίγο πηγαίο ενθουσιασμό. Όλοι μας τα χρειαζόμαστε..!
~Νίκη Λούσια
