Η απόσταση

Η συντομότερη οδός που ενώνει δύο σημεία Α και Β είναι η ευθεία. Έτσι μάθαμε στο σχολείο κι έτσι είναι. Τι γίνεται όμως όταν τα δύο αυτά σημεία είναι άνθρωποι; Στην πραγματική ζωή δύο άνθρωποι που τους χωρίζει μια απόσταση ενώνονται από θάλασσες, βουνά, στροφές και η συντομότερη οδός που τους ενώνει είναι ώρες ταξιδιού.

Και αυτά τα ταξίδια δεν μπορούμε να τα κάνουμε συχνά. Περνάμε ώρες, μέρες, εβδομάδες και μήνες μακριά από τον άλλον και περιμένουμε να έρθει ο καιρός που θα βρεθούμε ξανά. Περιμένουμε να έρθει ο καιρός που το σημείο Α θα πάει να συναντήσει το σημείο Β και θα κάνουμε μαζί ένα σημείο το Γ. Γιατί μόλις βρεθούν, θα αγκαλιαστούν τόσο σφιχτά που θα μοιάζουν με έναν άνθρωπο και θα αφήσουν ο ένας τον άλλον μόνο, όταν πρέπει να φύγουν. Η προετοιμασία γι’ αυτό το ταξίδι είναι δύσκολη και διαρκεί όσες μέρες είναι μακριά ο ένας από τον άλλον. Κάθε μέρα μιλάτε, αλλά παράλληλα σκέφτεσαι πώς είναι πραγματικά ο άλλος, πώς αισθάνεται, αν σου κρύβει κάτι, αν είναι όλα καλά μέσα του, αν του λείπεις όπως σου λείπει…

Λίγες μέρες πριν το μεγάλο ταξίδι ετοιμάζεις τα πράγματά σου… Έχεις πολύ άγχος και ανυπομονείς, είναι η πιο όμορφη ανυπομονησία που έχεις νιώσει ποτέ! Η ημέρα του ταξιδιού σίγουρα θα είναι κουραστική, αλλά δεν σε νοιάζει τίποτα πέρα από τον προορισμό σου. Όταν ο προορισμός ενός ταξιδιού είναι ο άνθρωπος που αγαπάμε πολύ, δεν μας νοιάζει το ταξίδι, δε μας νοιάζει η κούραση, μας νοιάζει μόνο να φτάσουμε γρήγορα κοντά του και, να αγκαλιαστούμε τόσο σφιχτά που θα γίνουμε ένα! Και μετά πάλι από την αρχή…

~Γεωργία Καγιάννη 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ