Αυτά που μας διαμορφώνουν..

Και ποιος καθορίζει τι είμαστε; Η κοινωνία, η οικογένειά μας, εμείς οι ίδιοι; Όλα μαζί; Κι αν ναι, με ποια ιεραρχία; Οι γονείς μάς φέρνουν στη ζωή, κι είναι η οικογένεια η πρώτη κοινωνία της οποίας είμαστε μέλη. Άρα πρώτο και κύριο ρόλο παίζουν οι γονείς και έπειτα οι λοιποί συγγενείς. Μετά πηγαίνουμε στο σχολείο, αποκτούμε δραστηριότητες και φίλους. Αυτά όλα μας αλλάζουν, μας μαθαίνουν να προσαρμοζόμαστε και πως δεν είναι όλοι υποχρεωμένοι να μας αγαπάνε για αυτό που είμαστε όπως οι δικοί μας. Επίσης, οι φίλοι που κάνουμε μέσα στα χρόνια έρχονται και φεύγουν και μαθαίνουμε τη διπροσωπία, την προδοσία και ότι δε μας χρωστάνε όλοι μια εξήγηση για τη συμπεριφορά τους απέναντί μας.

Μετά ενηλικίωση. Σχέσεις σε διαφορετική πλέον κλίμακα. Έρωτες, αρπαχτές, νέες φιλίες και νέες προδοσίες. Πάλι κάτι μαθαίνεις. Μαθαίνεις νέα πράγματα, νέα συναισθήματα και περνάς ξανά κάποιες καταστάσεις που είχες ξεχάσει τι σου δίδαξαν. Γιατί το σύμπαν, ο Θεός, -όπως θες πες το- είναι σαν τη μαμά που σου κρατούσε το βιβλίο και έλεγες ξανά και ξανά το μάθημα, μέχρι να το μάθεις καλά. Θυμάμαι η μαμά μου, με έβαζε να το λέω τρεις φορές. Μία για να το πω, μία για να το θυμάμαι και μία για να το εμπεδώσω. Η ζωή είναι σαν τη μαμά σου λοιπόν, που σου κρατούσε το βιβλίο.

Κι εσύ εκεί περνάς και ξαναπερνάς καταστάσεις και αλλάζεις και προσαρμόζεσαι και επαναστατείς. Μέχρι να αποφασίσεις ποιος αλήθεια θες να είσαι. Ποιος επιλέγεις εσύ να είσαι και ποιον έφτιαξαν οι συνθήκες. Γιατί είσαι το παρελθόν σου και σε διαμορφώνει το παρόν σου, στον άνθρωπο που θα είσαι στο μέλλον. Τι; Δεν το είχες σκεφτεί έτσι; Μέρα τη μέρα αλλάζεις γιατί μέσα σε μια μέρα μπορούν να αλλάξουν τα πάντα!

Και φτάνεις στο τέλος της ζωής γεμάτος εμπειρίες και δίνοντας συμβουλές στους νέους. Και τότε ουσιαστικά συνειδητοποιείς ποιος πραγματικά επέλεξες να είσαι. Κανείς δε σε διαμορφώνει. Εσύ διαμορφώνεσαι. Εσύ επιλέγεις πώς και αν θα προσαρμοστείς στις συνθήκες. Αν σε διαμόρφωσαν οι άλλοι, τότε συγχαρητήρια, σπατάλησες μια ζωή! Στο τέλος της ζωής θα δεις αν άξιζε η ζωή σου. Γι’αυτό φρόντισε να έχεις μια καλή απάντηση στην τελευταία ερώτηση που κάνει κάθε άνθρωπος στον εαυτό του: «Είμαι περήφανος για όλα όσα έγινα;».

~Γεωργία Καγιάννη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ