Μη κρύβεσαι πίσω από το δάχτυλό σου

Η έκφραση αληθινών σκέψεων, συναισθημάτων, προβληματισμών και απόψεων, συχνά καθίσταται μια δύσκολη υπόθεση, καθώς έχουμε συνηθίσει να βαδίζουμε και να συμβιβαζόμαστε με τις κοινωνικές νόρμες, οι οποίες εξουδετερώνουν οτιδήποτε ανήθικο και εκτός των ορίων του φυσιολογικού.

Continue Reading

Κρεμάλα συναισθημάτων

Κρεμάλα. Είχα μια απέχθεια γι΄αυτό το παιχνίδι. Πετούσαμε με τόση ευκολία γράμματα που δε ταίριαζαν στις λέξεις τους και σα να μην έφτανε αυτό, αργό καιγόμασταν κιόλας. Πρώτα το ένα χέρι, έπειτα το άλλο πόδι, κάποιο αυτί στα ενδιάμεσα και τέλος το κεφάλι, ως το πιο σημαντικό. Αγωνιούσαμε να βρούμε τις λέξεις, απλώς για να παίξουμε μαζί τους, χωρίς να μας ενδιαφέρουν ούτε τα νοήματα, ούτε καν ο κόπος τους αυτές ν’ αναθρεφτούν.

Continue Reading

Υπαρχουν ανθρωποι, της Εβελίνας Πρεβέντη

Υπάρχουν άνθρωποι αδιάφοροι, άνθρωποι όμορφοι με ωραία μάτια και άνθρωποι όμορφοι με ωραία καρδιά. Υπάρχουν άνθρωποι που θα έρθουν και θα θελήσουν να φύγουν, υπάρχουν και εκείνοι που δε θα έρθουν ποτέ και άλλοι που ποτέ δε θα ξεκολλήσουν. Υπάρχουν άνθρωποι που μοιάζουν με εμάς και άνθρωποι εντελώς διαφορετικοί από εμάς.

Continue Reading

Γιαγιά, είσαι το πιο δυνατό μου σ’ αγαπώ!

Γιαγιά ή αλλιώς μάνα όλων μας, είσαι το πιο αληθινό σ’ αγαπώ που προς μεγάλη μου ντροπή ποτέ δε σου το αποκρίθηκα, απασχολημένη πάντα με κάτι και ποτέ με τίποτε τόσο ουσιαστικό όσο αυτό…

Continue Reading

Μη με πας από το σπίτι…

Μη με πας από το σπίτι, πήγαινε με αν θέλεις στο Θεό ή έστω σε κάποιο μέρος που να είναι θεϊκά, σχεδόν πανέμορφα, σχεδόν γιατί εμείς μπορούμε με μόνο εφόδιο τη σκέψη να τα κάνουμε όντως πανέμορφα, σα σε ζωγραφιά ερασιτεχνική που κρύβει μεγαλύτερη μαεστρία από κάθε άλλη ενός επιτυχημένου ζωγράφου… Μη με πας από το σπίτι, πήγαινέ με εκεί που η καρδιά κατοικεί και αισθάνεται σαν το σπίτι της. 

Continue Reading