Λίγο πριν το τέλος..!

Η έννοια του απείρου. Η μεγαλύτερη απάτη, γενεσιουργός αιτία των σφαλμάτων. Κι ο κλέφτης χρόνος, που παίρνει μαζί του τις στιγμές, τόσο γρήγορα, τόσο αθόρυβα. Προτού τις λογαριάσουμε, προλαβαίνοντας ίσα να τις γευτούμε. Γλυκές ή πικρές, έντονες είτε και ξέπνοες. Αυτό είναι το πιο αδύναμο στοιχείο της ανθρώπινης φύσης μας, ότι πάντα νομίζουμε πως έχουμε χρόνο. Για να ζήσουμε. Για να επανορθώσουμε.

Continue Reading

Θύματα της εικόνας..!

Οι ανθρώπινες αισθήσεις είναι πέντε, συγκεκριμένα, η όραση, η ακοή, η αφή, η όσφρηση και η γεύση. Ωστόσο, μία από αυτές, η όραση, όχι μόνο κυριαρχεί επί των υπολοίπων, αλλά έχει αρχίσει και να μας ελέγχει, καθότι ζούμε στην εποχή της εικόνας. Ο άνθρωπος πλέον μόνο βλέπει, δε νιώθει, ούτε σκέφτεται με τη λογική..

Continue Reading

Ένα αντίο..

Θέλω λίγο να σε δω. Θέλω να σε αγγίξω. Να πιάσω τα χέρια σου και να βάλω μέσα τα δικά μου. Να σου πω όσα δεν πρόλαβα, κι ας ξέρω ότι και πάλι ο χρόνος δε θα μας φτάσει. Να σου μιλήσω για τους φόβους μου και να πάμε μία βόλτα. Αργάαργά, για να μπορείς να περπατάς μαζί μου. Να μη σε αφήσω στιγμή από τα μάτια μου. Θέλω τόσο πολύ να σου μαγειρέψω, εγώ αυτή τη φορά και να κάνω έναν καφέ. Ξέρεις από αυτόν που ποτέ δεν πετύχαινα, αλλά πάντα γελούσες και έκανες ότι τον απολαμβάνεις. Να καθίσω δίπλα σου στον καναπέ και να μιλήσουμε. Και να συμφωνώ σε ό,τι λες ακόμα κι αν πραγματικά δε συμφωνώ.

Continue Reading

Πού να βρω ένα φιλαράκι..!

Καταλαβαίνεις πότε ερωτεύεσαι, πότε πονάς, πότε είσαι ευτυχισμένος, αλλά πότε έχεις στο πλάι σου έναν πραγματικό φίλο, πώς το καταλαβαίνεις; Αναρωτιέμαι, τί είναι αυτό, που από την παιδική ηλικία, μας κάνει να νιώθουμε την ανάγκη να έχουμε φίλους, είτε φανταστικούς, είτε αληθινούς. Χρειάζεται κάθε άνθρωπος, ακόμη και ο πιο ισχυρός ένα στήριγμα, κάποιον να βρίσκεται δίπλα του, πάντα και όπου χρειαστεί.

Continue Reading

Το κοριτσάκι σας..!

Χίλιες φορές γραμμένο και χιλιοτραγουδισμένο, το εγκώμιο για τη μάνα και τον πατέρα, μα πάντα τους αξίζει κι άλλο ένα. Ήμουν, είμαι και θα είμαι από τους τυχερούς, ξέρεις. Από εκείνους για τους οποίους η λέξη «γονιός», είναι μια έννοια ιερή. Γιατί, για εμένα οι γονείς μου είναι οι θεοί μου, τα αδέλφια μου, οι κολλητοί μου, η ζωή μου. Μια ζωή που μου την έδωσαν εκείνοι ανιδιοτελώς, σα δώρο, χωρίς κάρτα αλλαγής.

Continue Reading

Αγαπητή γυναίκα..

Βλέπεις έξω όμορφα χτενισμένες κοπέλες, με μεγάλα βαμμένα σαρκώδη χείλη και γυαλιστερά χαμόγελα. Ανοίγεις τα social media, αψεγάδιαστα όμορφες φωτογραφίες με την πρωταγωνίστρια του φακού να κοιτά προκλητικά την κάμερα! Αυτό είναι γυναίκα; Αυτή είναι η ερώτησή μου προς ένα κοινό που μάλλον θέλει να τρέφει αυταπάτες! Γιατί αν αυτό είναι γυναίκα, μάλλον δεν είμαι γυναίκα: η υπεύθυνη δήλωσή μου.

Continue Reading

Τα παιδιά δεν θέλουν γονείς, θέλουν μαμά και μπαμπά!

Ευλογία το να είσαι γονιός, να φέρνεις ζωή στον κόσμο. Ευλογία να σου δίνεται η ευκαιρία να αναθρέψεις και να καθοδηγήσεις ένα νέο ακατέργαστο κομμάτι σου, την ευκαιρία σου να επανορθώσεις για όλα εκείνα, που δεν σου δόθηκε ή δεν σου έδωσαν την ευκαιρία να κάνεις ή να μην κάνεις. Ένα πολύτιμο κομμάτι σου, που με αμέριστη προσοχή και φροντίδα έχεις την αξίωση να προστατέψεις και να επιτρέψεις να ολανθίσει χαράσσοντας, όμως, το δικό του δρόμο. Κι όλα αυτά, ενώ είσαι τόσο άπειρος κι απροετοίμαστος για τη λήψη μιας τόσο μεγάλης ευθύνης, όταν ξαφνικά κρατάς στα χέρια σου μία ψυχή, που σου στάλθηκε χωρίς οδηγίες χρήσης, με μόνο σύμμαχο το ένστικτο σου.

Continue Reading

Γυναίκα.. Τι δύσκολο πράγμα!

Θυμάμαι τον εαυτό μου που από μικρή θαύμαζα εκείνες τις γυναίκες που δεν είχαν ανάγκη να δείξουν ούτε σπιθαμή πέρα απ’ αυτό που ήταν. Που στο πέρασμα τους, τραβούσαν τα βλέμματα όχι για το προκλητικό ντύσιμό τους, όχι για την ομορφιά τους, αλλά για εκείνη τη δυναμικότητα που απέπνεαν. Κάποιες λοιπόν, δε χρειάζεται καν να γδυθούν για να δείξουν γυναίκες. Ξέρεις, δεν είναι όλες οι γυναίκες θηλυκές. Τι εστί αυτό;

Continue Reading

Οι δικοί μας άνθρωποι!

Ζούμε σε έναν πλανήτη με πληθυσμό περίπου 7,5 δισεκατομμύρια κατοίκους. Σίγουρα καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής μας έχουμε έρθει σε επαφή με κάποιες χιλιάδες από αυτούς. Όμως, είναι απορίας άξιον πως οι «δικοί μας άνθρωποι» μπορούν να μετρηθούν στα δάχτυλα, ίσως του ενός χεριού. Κι ενώ ένας άνθρωπος μοιάζει ανάμεσα σε όλο αυτό το πλήθος σαν ένας κόκκος άμμου στην έρημο ή μια σταγόνα νερού σε έναν απέραντο ωκεανό, οι δικοί μας άνθρωποι αποτελούν ένα συνδυασμό των δύο. Είναι μια σταγόνα νερού στην έρημο, τόσο πολύτιμοι και μοναδικοί.

Continue Reading

Αχαριστία (η)

Σύμφωνα με το Ρισελιέ «η αχαριστία αποξηραίνει την πηγή πάσης αγαθότητας» και συχνά ακούμε πολλούς να κρίνουν ανθρώπους γύρω τους ως αχάριστους. Όμως, ποιος είναι ο πραγματικά αχάριστος; Μήπως η αχαριστία δεν έχει ένα σαφή ορισμό, γιατί είναι έννοια προσαρμόσιμη από τις αξίες και τα ιδανικά του καθενός; Για σένα ποιος θεωρείται αχάριστος; Ίσως εκείνος που ενώ του έδωσες όσα είχες και πάλεψες για εκείνον πιο πολύ από ό, τι θα πάλευες για εσένα, κι όμως έφυγε. Επέλεξε κάποιον άλλον στο πλευρό του. Ή ακόμα και την ίδια τη μοναχικότητα. Εσύ του έδωσες τα πάντα, τον ανέβασες όσο πιο ψηλά μπορούσες κι εκείνος σε ακύρωσε. Μήπως όμως δεν είναι έτσι; Μήπως ο αχάριστος είσαι εσύ;

Continue Reading