ΦΟΒΟΣ: ΜΥΘΟΠΛΑΣΙΑ Ή ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Φόβος. Μια λέξη που ακούμε καθημερινά μέσα στους απαιτητικούς ρυθμούς μιας ζωής γεμάτης άγχη. Κρυφοί και ενίοτε φανεροί, μικροί  και άλλοτε μεγάλοι- με τους οποίους όλοι μας πολεμάμε. Κι είναι ζόρικοι.  Και σε καλούν να επιβιώσεις. Και γεννιούνται στο κεφάλι σου μέσα από όλα τα «αν..», «κι αν δε τα καταφέρω..», «κι αν δε μπορέσω..», «κι αν χάσω..»; Κι είναι αυτά τα καταστροφολογικά σενάρια για το άγνωστο και την απώλεια της “δήθεν” τωρινής βεβαιότητας η απειλή που πυροδοτεί όλους αυτούς τους φόβους, καθιστώντας σε ανήμπορο να διαχωρίσεις τη φαντασία από την πραγματικότητα.

Φόβοι. Φόβοι που μόνο στο νου σου φαντάζουν παντοδύναμοι. Φόβοι δεσμοφύλακες των επιθυμιών σου. Φόβος για να μιλήσεις, φόβος για να αγαπήσεις, φόβος για την ευθύνη, φόβος για την απόρριψη, φόβος  για να μην πληγωθείς, φόβος για το τι θα πουν οι άλλοι, φόβος για την ίδια τη ζωή,  φόβος,  φόβος.. Σε όλα τα «δε μπορώ» που λες στη ζωή, εκεί γεννιούνται. Και θρέφονται, έπειτα,  μέσα από όλες τις ανασφάλειες που επιτρέπεις να σε κάνουν αναβλητικό, μετατρέποντας τις μέρες σου σε χαμένα χρόνια.

Φοβάσαι και αφήνεις τους φόβους σου να καθορίζουν τη συμπεριφορά σου, τροφοδοτώντας σε με αυταπάτες ελέγχου και προβλεψιμότητας του αύριο. Προκαθορίζεις αυθαίρετα τι θα πάει στραβά, το αποφεύγεις, γλιτώνεις τον υποτιθέμενο κίνδυνο και άρα πιστεύεις πως έχεις τον έλεγχο της κατάστασης. Τον έχεις;;

Όταν νιώθεις πως απειλείσαι από μια κατάσταση ο εγκέφαλος εκκρίνει επινεφρίνη, την γνωστή αδρεναλίνη, σε προετοιμάζει για μια ξαφνική έκρηξη δραστηριότητας και εκείνη τη στιγμή είναι σαν να σου λέει: -Τρέξε να φύγεις μακριά ή μείνε! Μείνε και πάλεψε για τη ζωή σου, γι’ αυτό που θέλεις. Σ’ έχω προετοιμάσει και για τα δύο.

Τι θα έκανες, λοιπόν, αν δε φοβόσουν; Αν έμενες και πάλευες; Σκέφτηκες ποτέ; Σκέφτηκες ποτέ. . πότε θα σταματήσεις να λες «Ναι» σε ό, τι μέσα σου φωνάζει «Όχι»;  Δεν είσαι σίγουρος για το αποτέλεσμα θα πεις.. Κανένας δεν είναι. Κανένας ποτέ δεν ήταν. Δεν είναι ανθρώπου γνώρισμα να ξέρει τα μελλούμενα. Κι αν ακόμη νιώθεις αδύναμος, σκέψου πως όλοι αδύναμοι, εύθραυστοι και τρωτοί είμαστε..ο αγώνας όμως είναι αυτός που κάνει τον ήρωα δυνατό! Και ήρωας δεν είναι αυτός που δε φοβάται.  Είναι αυτός που φοβάται το ίδιο με τον καθένα μας, και περισσότερο -γιατί όσο γενναιότερος,  τόσο πιο ευαίσθητος-, αλλά ο φόβος του δε μεταλλάσσει τις αποφάσεις της καθαρής του καρδιάς, δεν επηρεάζει τις επιλογές του ωριμότερου νου του.

Στοπ. Άλλαξε γωνία λήψης. Α! και να θυμάσαι… Ο δρόμος που είναι πραγματικά δικός σου θα είναι πάντα αυτός που κάνει τα πόδια σου να τρέμουν, το στομάχι σου κόμπο και την καρδιά σου έτοιμη να σπάσει. Περπάτησέ τον και θα καταλάβεις πως ο μεγαλύτερος φόβος σου ήταν, τελικά, ο ίδιος σου ο εαυτός. Και περπάτησέ τον σήμερα, γιατί η πιο μεγάλη ευκαιρία που σου δίνει η ζωή λέγεται «ΤΏΡΑ».

Θεοδώρα- Νικολέτα Λωρίτη

Ψυχολόγος- Ψυχοθεραπεύτρια

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ