Μένεις εκεί που υπάρχει αμοιβαιότητα, από την Εβελίνα Πρεβέντη

Μένεις εκεί που αγαπάς ή εκεί που σε αγαπούν; Ποιο από τα δύο είναι πιο δύσκολο και γιατί αναλωνόμαστε σε τέτοιου είδους διλήμματα; Έχουμε την μανιακή συνήθεια μάλλον να κολλάμε εκεί που δεν μας αγαπούν, να εξαναγκάζουμε κάποιον να μας αγαπήσει σαν να παίζουμε σε κάποιο παιχνίδι που επικρατέστερος είναι ο πιο αγαπητός. Εκείνος που τον αγαπούν όλοι και αυτός δεν αγαπά παρά αυτόν που δεν μπόρεσε να τον αγαπήσει. Πάντως, νομίζω πως η αγάπη είναι εγωίστρια, αλλιώς δεν εξηγείται. 

Εκεί που ολοένα παίζουμε με τα συναισθήματα των δικών μας και των άλλων, εκεί επιβάλλεται να αναλογιστούμε τι γίνεται με την αμοιβαιότητα. Αυτή η τόση βαριά έννοια υπάρχει στη ζωή μας; Ασυναγώνιστο να  υπάρχει στην καθημερινότητά σου η ίδια συνεισφορά συναισθημάτων και αγαθών. Εκεί που γνωρίζεις ότι θα δώσεις και θα πάρεις, εκεί που ξέρεις ότι θα πάρεις και θα δώσεις, όχι γιατί έτσι πρέπει, αλλά γιατί αυτό θέλεις. 

Όταν η αγάπη σου έχει αντίκτυπο τότε πολλαπλασιάζεται, γίνεται δυνατότερη και σπουδαιότερη. Γίνεται όμορφη και καυχησιάρα. Έχεις κάπου να την ακουμπήσεις χωρίς να φοβάσαι ότι θα σου την πετάξουν κάτω, θα σου την κομματιάσουν, θα σε κάνουν να πονέσεις όπως μπορεί να τους πόνεσες και εσύ. Η αμοιβαία αγάπη ξέρει να συγχωρεί και να κατανοεί. Να κάνει πάντα ένα βήμα πίσω εκεί που χρειάζεται και δύο μπροστά όταν όλα πάνε καλά. Και προπάντων; Η αμοιβαία αγάπη, δε φεύγει.

~Εβελίνα Πρεβέντη 

 

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ