Η αγάπη είναι ο μόνος τρόπος.

Η αγάπη βρίσκεται παντού. Σε αυτά που ακουμπάμε, που μυρίζουμε, που ζούμε. Πρόκειται για την πιο όμορφη μυρωδιά, για το πιο όμορφο κίνητρο, για τη γαλήνη της ψυχής. Ξέρει να είναι πανίσχυρη και άφθαρτη.

Η αγάπη φωνάζει χωρίς να μιλάει.

Ξέρει να επουλώνει και να μεγαλώνει όπως μεγαλώνουμε και εμείς. Είναι η μόνη, που όσο περισσότερη δίνεις, τόσο περισσότερη σου επιστρέφεται. Είναι εκείνη που κονταροχτυπιέται με όλα τα πάθη που κρύβει ένας έρωτας. Που μένει ήσυχη και ας είναι παραπονεμένη. Που επιδιώκει μόνο το καλό, το πρόσχαρο. Η αγάπη δεν κρατάει μούτρα, ούτε υποκρίνεται. Μα ούτε λυπάται και κανέναν. Η αγάπη είναι δώρο. Δώρο Θεού για όσους ξέρουν…

Αυτή, ξέρει να βρίσκεται στο προσκεφάλι σου, να σου χαϊδεύει τα μαλλιά, να σου μιλάει άλλοτε ήρεμα και άλλοτε σκληρά. Ξέρει να σου δείχνει το δρόμο. Και δεν κάνει διακρίσεις. Η αγάπη είναι αναπάντεχη. Κάποιες φορές από άλλου την περιμένεις και από αλλού έρχεται. Μερικές πάλι, απολύτως άγνωστη. Σε κάνει να απορείς, να ψάχνεις βαθιά μέσα σου και να συγκρίνεις. Αυτή δεν μπορεί να μετρηθεί, γιατί εμφανίζεται στον καθένα με τον δικό της τρόπο. Ούτε κάνει παζάρια. Η αγάπη δε χρειάζεται καθημερινή επαφή. Τα χιλιόμετρα μπορούν να την μεγαλώσουν. Δεν έχει υπερβολές. Εμφανίζεται με μικρές δόσεις, τονωτικές, για να μας υπενθυμίσει το λόγο ύπαρξής μας.

Η αγάπη δεν είναι δέσμευση.

Είναι δημιουργική συνθήκη. Είναι η όαση μέσα σε ξεροπόταμα. Και κοιτάει μακριά. Είναι το ‘εμείς’ μπροστά σε ένα γιγάντιο ‘εγώ’. Είναι δύναμη. Ένα πουλί που πετά περίτεχνα με σπασμένα φτερά. Είναι πράξη. Η πράξη είναι η αποδεικτέα μορφή της…

Ξέρετε, τελικά δίκιο είχε ο Νίκος Εγγονόπουλος:

Η αγάπη είναι ο μόνος τρόπος.

Για να αισθανθείς, να χαρείς, να δώσεις και να πάρεις. Για να ζήσεις.

Εβελίνα Πρεβέντη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ