Για όλους τους διαφορετικούς που δε γίναμε ίδιοι!

Έβαλα ένα ποτήρι να πιω και άρχισα να σκέφτομαι… Σκέφτηκα τι είναι αυτό που με κάνει τόσο διαφορετική. Τι είναι αυτό που με κάνει να ξεχωρίζω και γιατί αυτό που με κάνει να ξεχωρίζω, αυτόματα με κάνει στόχο. Θέλω να πω, εγώ δε νιώθω καν ξεχωριστή. Σίγουρα έχω κάτι διαφορετικό από όλους τους άλλους -όλοι είμαστε διαφορετικοί- αλλά γιατί αυτό που με κάνει εμένα να ξεχωρίζω, με κάνει ταυτόχρονα στόχο… Ναι είμαι διαφορετική! Μάλιστα κάποιοι είναι πολύ πιο διαφορετικοί από εμένα! Αλλά για ένα περίεργο λόγο δένουν με το σύνολο, βρίσκουν τρόπο να μαζοποιηθούν. Εγώ μάλλον όχι… Ίσως τελικά η διαφορά μου με τους άλλους είναι ότι εγώ ξέρω να αγαπάω τη διαφορετικότητά μου και ξέρω πόσο μοναδική είμαι, δεν το εκμεταλλεύομαι…

Δεν είμαι η μόνη που νιώθω έτσι και το ξέρω! Κάθε μέρα γνωρίζω κόσμο που νιώθει το ίδιο, ή που ένιωσε τον ίδιο κάποια στιγμή στη ζωή του. Δεν είναι δίκαιο. Δεν είναι δίκαιο να ξεχωρίζεις κάποιον για κάτι που τον κάνει να διαφέρει. Πρέπει να αγκαλιάσεις αυτό το ξεχωριστό στοιχείο του, να τον βοηθήσεις να το βγάλει στην επιφάνεια, να τον βοηθήσεις να γίνει καλύτερος, αλλά όχι να τον βγάλεις στο περιθώριο απλά γιατί είναι διαφορετικός. Ίσα-ίσα η διαφορετικότητα είναι αυτή που κάνει τον κόσμο όμορφο! Ποιο το νόημα να ήταν όλα τα λουλούδια ίδια, όλα τα δέντρα ίδια, όλα τα σπίτια ίδια; Καθετί είναι διαφορετικό ακόμα και στη φύση, στην αρχιτεκτονική… Καθετί πρέπει να διαφέρει και όλα μαζί να δένουν και να κάνουν κάτι όμορφο. Έτσι είναι και οι άνθρωποι. Όλοι είμαστε διαφορετικοί, αλλά όλοι πρέπει να δέσουμε με κάποιο τρόπο. Όχι απαραίτητα να είμαστε φίλοι -ή και εχθροί- αλλά να συνυπάρχουμε ήρεμα και ακόμα και αν τα συμφέροντά μας είναι διαφορετικά να τα βάζουμε στην άκρη για το κοινό καλό.

Ουτοπικό όλο αυτό ε; Πίστεψέ με δεν είναι, ή μάλλον το έχουμε κάνει να είναι. Βλέπεις εμείς οι διαφορετικοί που έχουμε μείνει στο περιθώριο, θα θέλαμε πάρα πολύ αυτή η σκέψη να γίνει πραγματικότητα, αλλά όλοι εκείνοι που είναι διαφορετικοί και παρόλα αυτά αποφάσισαν να γίνουν ίδιοι, έχουν αποτρέψει αυτή τη σκέψη από το να γίνει πραγματικότητα! Εκείνοι που έγιναν ένα με τη μάζα είναι εκείνοι που κάνουν τις πιο όμορφες σκέψεις να φαντάζονται ουτοπικές! Για να αποκτήσει δύναμη το διαφορετικό και να αλλάξουμε τα πράγματα, για να γίνει η κάθε ουτοπική σκέψη πραγματικότητα, πρέπει πιο πολύ να παλέψουν όσοι έχουν γίνει ίδιοι. Και οι διαφορετικοί, εκείνοι που αγκάλιασαν τη διαφορετικότητά τους, θα ακολουθήσουν… Αυτοί δεν έχουν να κάνουνε τόσα πολλά βήματα…

~Γεωργία Καγιάννη 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ